(॥పల్లవి॥)
ఎందాఁకా జాగిది యేలే - తన-
అందము లచటనె అయ్యీఁ గాక
(॥ఏందాఁ॥)
మృగమదమీతఁడు మెత్తీనిదె మై
ధగధగమనఁగాఁ దనకేలే
మగువకుచముల చెమట నంటిన యా-
పొగరుఁ బరిమళమె పూసీఁ గాక
(॥ఏందాఁ॥)
బెడిదపుఁ దురుమిదె పెట్టీనీతఁడు
తడవుగ నలరులు తనకేలే
పడఁతి శిరసునను పైపైఁ జెరిగిన-
జడివాన విరులు జారీఁ గాక
(॥ఏందాఁ॥)
చిమ్ముచు వీడెము సేసీనీతఁడు
తమ్ములముమియఁడు తనకేలే
కొమ్మ వీడెమిఁక కోనేటప్పఁడు
తమ్మివదనమున దాఁచీఁ గాక
(||pallavi||)
ĕṁdām̐kā jāgidi yele - tana-
aṁdamu lasaḍanĕ ayyīm̐ gāga
(||eṁdām̐||)
mṛgamadamīdam̐ḍu mĕttīnidĕ mai
dhagadhagamanam̐gām̐ danagele
maguvagusamula sĕmaḍa naṁṭina yā-
pŏgarum̐ barimaḽamĕ pūsīm̐ gāga
(||eṁdām̐||)
bĕḍidabum̐ durumidĕ pĕṭṭīnīdam̐ḍu
taḍavuga nalarulu tanagele
paḍam̐ti śhirasunanu paibaim̐ jĕrigina-
jaḍivāna virulu jārīm̐ gāga
(||eṁdām̐||)
simmusu vīḍĕmu sesīnīdam̐ḍu
tammulamumiyam̐ḍu tanagele
kŏmma vīḍĕmim̐ka koneḍappam̐ḍu
tammivadanamuna dām̐sīm̐ gāga