(॥పల్లవి॥)
ఎందాఁక వేసరించే నిదివో నిన్ను
పొందితే నీ కాఁగిటిలో పొసఁగేదే కాక
(॥ఎందా॥)
చిగురుఁ గొమ్మకు నెంత చేగలెక్కినామేలే
మగువనెంత వెంచినా మాకుమేలే
జగడాలకేమి వని సాదువలెనుండి నీవు
మొగము చూచినంతలో మొక్కేదే కాక
(॥ఎందా॥)
వలరాజునమ్ముకెంత వాఁడివెట్టినామేలే
చెలిని నీవెంత సింగారించినామేలే
చలపోర మరియేల చనవుకొలఁదినే
పిలిచినప్పుడే నీతోఁ బెనఁగేదే కాక
(॥ఎందా॥)
బంగారు ప్రతిమ కెంత ప్రాణము వోసినామేలే
అంగనకెంత లోనైనా మేలే
సంగతి శ్రీ వెంకటేశ సరి నన్నుఁ గూడితివి
పొంగి నీవు చెనకితే భోగించుటే కాక
(||pallavi||)
ĕṁdām̐ka vesariṁche nidivo ninnu
pŏṁdide nī kām̐giḍilo pŏsam̐gede kāga
(||ĕṁdā||)
sigurum̐ gŏmmagu nĕṁta segalĕkkināmele
maguvanĕṁta vĕṁchinā māgumele
jagaḍālagemi vani sāduvalĕnuṁḍi nīvu
mŏgamu sūsinaṁtalo mŏkkede kāga
(||ĕṁdā||)
valarājunammugĕṁta vām̐ḍivĕṭṭināmele
sĕlini nīvĕṁta siṁgāriṁchināmele
salabora mariyela sanavugŏlam̐dine
pilisinappuḍe nīdom̐ bĕnam̐gede kāga
(||ĕṁdā||)
baṁgāru pradima kĕṁta prāṇamu vosināmele
aṁganagĕṁta lonainā mele
saṁgadi śhrī vĕṁkaḍeśha sari nannum̐ gūḍidivi
pŏṁgi nīvu sĕnagide bhogiṁchuḍe kāga