(॥పల్లవి॥)
ఎందాఁక నిద్ర నీకిదె తెల్లవారెఁ గదె
యిందిరారమణ నీవిటు మేలుకొనవే
(॥ఎందాఁ॥)
కమలనాభుఁడ నీకు గంగాదినదులెల్ల-
నమర మొకమజ్జనం బాయితము సేసె
తమితోడఁ గనకాద్రి తానే సింహాసనము
విమలమై యొప్పె నదే విచ్చేయవే
(॥ఎందాఁ॥)
హరి నీకు నజుఁడు పంచాంగంబు వినిపించ
నిరతమగు వాకిటను నిలిచినాఁడు
సురలు నీయవసరము చూచుకొని కొలువునకు
సరవి నాయిత్తపడి సందడించేరు
(॥ఎందాఁ॥)
కామధేనువు వచ్చె కనుఁగొనుటకై నీకు
శ్రీమహాదేవి నీచేలాగు కదివో
యీమహిమ శ్రీవేంకటేశ నీకే చెల్లె
కామించి యన్నియునుఁ గైకొంటివిపుడు
(||pallavi||)
ĕṁdām̐ka nidra nīgidĕ tĕllavārĕm̐ gadĕ
yiṁdirāramaṇa nīviḍu melugŏnave
(||ĕṁdām̐||)
kamalanābhum̐ḍa nīgu gaṁgādinadulĕlla-
namara mŏgamajjanaṁ bāyidamu sesĕ
tamidoḍam̐ ganagādri tāne siṁhāsanamu
vimalamai yŏppĕ nade vichcheyave
(||ĕṁdām̐||)
hari nīgu najum̐ḍu paṁchāṁgaṁbu vinibiṁcha
niradamagu vāgiḍanu nilisinām̐ḍu
suralu nīyavasaramu sūsugŏni kŏluvunagu
saravi nāyittabaḍi saṁdaḍiṁcheru
(||ĕṁdām̐||)
kāmadhenuvu vachchĕ kanum̐gŏnuḍagai nīgu
śhrīmahādevi nīselāgu kadivo
yīmahima śhrīveṁkaḍeśha nīge sĕllĕ
kāmiṁchi yanniyunum̐ gaigŏṁṭivibuḍu