ఎంచి చూచితే మాకు నిందే నిత్యసుఖము
(॥పల్లవి॥)
ఎంచి చూచితే మాకు నిందే నిత్యసుఖము
కొంచి యనుమానమైతే కొనదాఁకా లేదు
(॥ఎంచి॥)
హరి నీగర్భములోన నంగమయి వున్నారము
యిరవై వేరేమోక్ష మెంచ నున్నదా
నిరతిఁ జూచినవెల్లా నీరూపులే మాకు
ధరలోన నింతకంటె ధ్యానమున్నదా
(॥ఎంచి॥)
అంతరాత్మవైన నిన్నే యాతుమకు నిచ్చితిని
యింతకంటె నే నడిగేది యిఁకనున్నదా
పొంతనే భూకాంత పుట్టిన నెలవు మాకు
యింతకంటె తల్లిదండ్రు లిఁకనున్నారా
(॥ఎంచి॥)
పొరి నెరుకే జ్ఞానము పొంచి మరపే సమాధి
సొరిది నేఁడింతకంటే సుఖమున్నదా
గరిమ శ్రీవేంకటేశ కల్పితమింతా నీదె
శరణంటే యింకా విచారమున్నదా
(||pallavi||)
ĕṁchi sūside māgu niṁde nityasukhamu
kŏṁchi yanumānamaide kŏnadām̐kā ledu
(||ĕṁchi||)
hari nīgarbhamulona naṁgamayi vunnāramu
yiravai veremokṣha mĕṁcha nunnadā
niradim̐ jūsinavĕllā nīrūbule māgu
dharalona niṁtagaṁṭĕ dhyānamunnadā
(||ĕṁchi||)
aṁtarātmavaina ninne yādumagu nichchidini
yiṁtagaṁṭĕ ne naḍigedi yim̐kanunnadā
pŏṁtane bhūgāṁta puṭṭina nĕlavu māgu
yiṁtagaṁṭĕ tallidaṁḍru lim̐kanunnārā
(||ĕṁchi||)
pŏri nĕruge jñānamu pŏṁchi marabe samādhi
sŏridi nem̐ḍiṁtagaṁṭe sukhamunnadā
garima śhrīveṁkaḍeśha kalbidamiṁtā nīdĕ
śharaṇaṁṭe yiṁkā visāramunnadā