(॥పల్లవి॥)
ఎంచి సేయు పను లిఁక లేవు
కొంచక యాతనిఁ గొలుచుటే కలది
(॥ఎంచి॥)
తప్పదు కర్మము తా నెందున్నా
చెప్పఁగ దీనికిఁ జింతేలా
అప్పడు తొల్లే అనుమతించె నివి
తప్పక యాతనిఁ దలఁచుటే కలది
(॥ఎంచి॥)
ఆయము నన్నము నందొక లంకె
వేయుట దీనికి వెతలేలా
కాయములో హరి గలఁడంతరాత్మ
యీయెడఁ దను నుతియించుటే కలది
(॥ఎంచి॥)
వెలిని లోన శ్రీవేంకటేశుఁడే
తెలియని మతి నందియమేలా
యిలలో మనముల నేలె నాతఁడే
సలిగె మనకతని శరణమే కలది
(||pallavi||)
ĕṁchi seyu panu lim̐ka levu
kŏṁchaga yādanim̐ gŏlusuḍe kaladi
(||ĕṁchi||)
tappadu karmamu tā nĕṁdunnā
sĕppam̐ga dīnigim̐ jiṁtelā
appaḍu tŏlle anumadiṁchĕ nivi
tappaga yādanim̐ dalam̐suḍe kaladi
(||ĕṁchi||)
āyamu nannamu naṁdŏga laṁkĕ
veyuḍa dīnigi vĕdalelā
kāyamulo hari galam̐ḍaṁtarātma
yīyĕḍam̐ danu nudiyiṁchuḍe kaladi
(||ĕṁchi||)
vĕlini lona śhrīveṁkaḍeśhum̐ḍe
tĕliyani madi naṁdiyamelā
yilalo manamula nelĕ nādam̐ḍe
saligĕ managadani śharaṇame kaladi