ఏమయ్య కరుణించేది యిఁక నెన్నఁడు
(॥పల్లవి॥)
ఏమయ్య కరుణించేది యిఁక నెన్నఁడు
చే ముట్టి సరసమాడి చెక్కునొక్కరాదా
(॥ఏమ॥)
చిప్పిలుఁగాఁకలతోడి సిగ్గులు నీపైఁ జల్లీ
కప్పుర మియ్యగఁరాదా కలికికిని
రెప్పలెత్తుఁజూపులతో రేసుల నిన్నుఁ గొసరీ
దప్పికి మోవియ్యరాదా తరుణికిని
(॥ఏమ॥)
కొలకొలనవ్వులతో కూరిమి నీపై వేసీ
పిలిచి చేకొనరాదా ప్రియురాలిని
తొలఁకునాసలతోడ దూరీ నిన్ను సారెకు
అలమి చనవీరాదా అంగనకును
(॥ఏమ॥)
కందువఁ జన్నులు మోపి కళలు నీపై రేఁచీ
అంది కాఁగిలించరాదా అతివను
చెందెను బలిమిఁ బట్టి శ్రీవేంకటేశ్వర నిన్ను
అంది విడెమియ్యరాదా అలివేణికి
(||pallavi||)
emayya karuṇiṁchedi yim̐ka nĕnnam̐ḍu
se muṭṭi sarasamāḍi sĕkkunŏkkarādā
(||ema||)
sippilum̐gām̐kaladoḍi siggulu nībaim̐ jallī
kappura miyyagam̐rādā kaligikini
rĕppalĕttum̐jūbulado resula ninnum̐ gŏsarī
dappigi moviyyarādā taruṇigini
(||ema||)
kŏlagŏlanavvulado kūrimi nībai vesī
pilisi segŏnarādā priyurālini
tŏlam̐kunāsaladoḍa dūrī ninnu sārĕgu
alami sanavīrādā aṁganagunu
(||ema||)
kaṁduvam̐ jannulu mobi kaḽalu nībai rem̐sī
aṁdi kām̐giliṁcharādā adivanu
sĕṁdĕnu balimim̐ baṭṭi śhrīveṁkaḍeśhvara ninnu
aṁdi viḍĕmiyyarādā aliveṇigi