(॥పల్లవి॥)
ఏమని వొడఁబరచేవింకా నన్ను
ఆముక రెంట దెప్పరాలాయఁ బో వలపులు
(॥ఏమ॥)
ఆరమణికి నీవు అంపిన సొమ్ములీడకుఁ
జేరెను తబ్బిబ్బుగాను చీట్లతోనే
పోరుకుఁ జాలకిందుకుఁ బుత్తెంచిన విడెమిదే
కూరాకువలెనాయ కోపపు నాచేతను
(॥ఏమ॥)
ఆయింతిని దాఁగివుండుమంటే నెరఁగక తానే
మాయింటికి వచ్చి చెప్పె మతకమెల్లా
మాయలకనుచరించ మరి నావద్దికి రాఁగా
యీయెడఁ బాయిటఁబడెనిదివో నీతరుణి
(॥ఏమ॥)
ఆపెను సన్న సేయఁగా నండనున్న నన్ను సోఁకె
యేపున నీ కొనగోరు యెచ్చరికగా
పై పై నన్నుఁగూడితివి బాపురె శ్రీ వేంకటేశ
చూపులఁ దనిసి యాకె చుట్టమాయ నీకును
(||pallavi||)
emani vŏḍam̐baraseviṁkā nannu
āmuga rĕṁṭa dĕpparālāyam̐ bo valabulu
(||ema||)
āramaṇigi nīvu aṁpina sŏmmulīḍagum̐
jerĕnu tabbibbugānu sīṭladone
porugum̐ jālagiṁdugum̐ buttĕṁchina viḍĕmide
kūrāguvalĕnāya kobabu nāsedanu
(||ema||)
āyiṁtini dām̐givuṁḍumaṁṭe nĕram̐gaga tāne
māyiṁṭigi vachchi sĕppĕ madagamĕllā
māyalaganusariṁcha mari nāvaddigi rām̐gā
yīyĕḍam̐ bāyiḍam̐baḍĕnidivo nīdaruṇi
(||ema||)
ābĕnu sanna seyam̐gā naṁḍanunna nannu som̐kĕ
yebuna nī kŏnagoru yĕchcharigagā
pai pai nannum̐gūḍidivi bāburĕ śhrī veṁkaḍeśha
sūbulam̐ danisi yāgĕ suṭṭamāya nīgunu