ఏమందు మిందుకు నెఱిఁగినదే తొల్లి
(॥పల్లవి॥)
ఏమందు మిందుకు నెఱిఁగినదే తొల్లి
శ్రీమాధవుఁడ నీవు సేసినదే తొల్లి
(॥ఏమందు॥)
వొక మానఁ జేఁదూ వొక మానఁ దీపూ
కకిపికలై రెండూ గలవే తొల్లి
వొకనికజ్ఞానము వొకనికి జ్ఞానము
సకలానఁ గలుగుట సహజమే తొల్లి
(॥ఏమందు॥)
పగలు వెలుఁగు పైపై రాత్రి చీఁకటి
నిగిడి లోకములను నిజమే తొల్లి
మొగి సురలకు మేలు ముంచి దైత్యులకుఁ గీడు
తగిలి నోసలివ్రాఁత తప్పదిది తొల్లి
(॥ఏమందు॥)
వెన్నెలలు చంద్రునందు వెడ యెండసూర్యునందు
కన్నుల లోకమువారు గన్నదే తొల్లి
యెన్నఁగ శ్రీవేంకటేశ యేలినవాఁడవు నీవు
వున్నవారు నీకింద నున్నవారు తొల్లి
(||pallavi||)
emaṁdu miṁdugu nĕṟim̐ginade tŏlli
śhrīmādhavum̐ḍa nīvu sesinade tŏlli
(||emaṁdu||)
vŏga mānam̐ jem̐dū vŏga mānam̐ dībū
kagibigalai rĕṁḍū galave tŏlli
vŏganigajñānamu vŏganigi jñānamu
sagalānam̐ galuguḍa sahajame tŏlli
(||emaṁdu||)
pagalu vĕlum̐gu paibai rātri sīm̐kaḍi
nigiḍi logamulanu nijame tŏlli
mŏgi suralagu melu muṁchi daityulagum̐ gīḍu
tagili nosalivrām̐ta tappadidi tŏlli
(||emaṁdu||)
vĕnnĕlalu saṁdrunaṁdu vĕḍa yĕṁḍasūryunaṁdu
kannula logamuvāru gannade tŏlli
yĕnnam̐ga śhrīveṁkaḍeśha yelinavām̐ḍavu nīvu
vunnavāru nīgiṁda nunnavāru tŏlli