(॥పల్లవి॥)
ఏలికెవై నన్నొకని నేలఁగాను । నీ ।
లీలావిభూతి కొకలేశము దక్కువా
(॥ఏలి॥)
పనివూని నాయొకనిపాపము మానుపఁగా నీ
ఘనసంకల్పమునకుఁ గడమా
చెనకి నేనె పూజ సేయఁగా మెచ్చేనంటె
కనుకొనే వందేమి కండ గట్టుకొంటివో
(॥ఏలి॥)
దేవుఁడవై నామనసు దెరిచి రక్షించఁగాను
గోవింద నీమాయ కేమి గొఱతా
సోవల నాలోని భక్తి చూచి కాచే నంటివా
కావలసి నీ వెంత గాదెఁ బోసుకొంటివో
(॥ఏలి॥)
అలరి నాహృదయమునందుఁ గానుపించితేను
వెలయ నీమహిమకు వెలితా
కలిమితో నన్ను శ్రీవెంకటనాథ కూడితివి
యిలమీఁద నీకు నిప్పు డెంతకీ ర్తి గూడెనో
(||pallavi||)
eligĕvai nannŏgani nelam̐gānu | nī |
līlāvibhūdi kŏgaleśhamu dakkuvā
(||eli||)
panivūni nāyŏganibābamu mānubam̐gā nī
ghanasaṁkalbamunagum̐ gaḍamā
sĕnagi nenĕ pūja seyam̐gā mĕchchenaṁṭĕ
kanugŏne vaṁdemi kaṁḍa gaṭṭugŏṁṭivo
(||eli||)
devum̐ḍavai nāmanasu dĕrisi rakṣhiṁcham̐gānu
goviṁda nīmāya kemi gŏṟadā
sovala nāloni bhakti sūsi kāse naṁṭivā
kāvalasi nī vĕṁta gādĕm̐ bosugŏṁṭivo
(||eli||)
alari nāhṛdayamunaṁdum̐ gānubiṁchidenu
vĕlaya nīmahimagu vĕlidā
kalimido nannu śhrīvĕṁkaḍanātha kūḍidivi
yilamīm̐da nīgu nippu ḍĕṁtagī rdi gūḍĕno