(॥పల్లవి॥)
ఏలికవు నీవట యింకా దైన్యమేల
తాలిమి నీ చేఁతలకుఁ దగవు గాదనరా
(॥ఏలి॥)
ఘనకర్మానుభవమే కావలె నొండె నాకు
వనజాక్ష నీసేవే వలె నొండె
కినుకఁ బూఁటయు సంకెలయు రెండు నేల
ననిచి యిందుకు నిన్ను నవ్వేరుసుమ్మీ
(॥ఏలి॥)
పైకొని నేఁ జేసినపాపమె కావలె నొండె
తూకొని నీనామముచేఁ దుంచుట యొండె
సాకిరి చంకదుడ్డు శరణార్తి రెండు నేల
మేకొని యీవట వింటే మెత్తురా నిన్నును
(॥ఏలి॥)
యిరవుగా మరపొండె యెరుక గావలె నొండె
సరస రెండును నైన సంగతౌనా
గరిమ శ్రీవేంకటేశ కరుణించితివి నన్ను
సరిబేసి జంటమాట జరపకు మిఁకను
(||pallavi||)
eligavu nīvaḍa yiṁkā dainyamela
tālimi nī sem̐talagum̐ dagavu gādanarā
(||eli||)
ghanagarmānubhavame kāvalĕ nŏṁḍĕ nāgu
vanajākṣha nīseve valĕ nŏṁḍĕ
kinugam̐ būm̐ṭayu saṁkĕlayu rĕṁḍu nela
nanisi yiṁdugu ninnu navverusummī
(||eli||)
paigŏni nem̐ jesinabābamĕ kāvalĕ nŏṁḍĕ
tūgŏni nīnāmamusem̐ duṁchuḍa yŏṁḍĕ
sāgiri saṁkaduḍḍu śharaṇārdi rĕṁḍu nela
megŏni yīvaḍa viṁṭe mĕtturā ninnunu
(||eli||)
yiravugā marabŏṁḍĕ yĕruga gāvalĕ nŏṁḍĕ
sarasa rĕṁḍunu naina saṁgadaunā
garima śhrīveṁkaḍeśha karuṇiṁchidivi nannu
saribesi jaṁṭamāḍa jarabagu mim̐kanu