ఏల వెట్టిసేయించే విందున నీకేమివచ్చె
(॥పల్లవి॥)
ఏల వెట్టిసేయించే విందున నీకేమివచ్చె
కాలముఁ గర్మముచేతఁ గప్పేవు లోకులను
(॥ఏల॥)
బద్దుల మాటలాడి భ్రమయించి రేపల్లెలో
ముద్దులు చూప వెన్నలు ముచ్చిలినట్టు
కొద్దిమాలిన కర్మము కొంత మాకు గడియించి
వద్ద నిన్నుఁ గానివాని(?) వలె దాఁగవలెనా
(॥ఏల॥)
మఱి పాండవులకు నెమ్మది వావులటు చెప్పి
మొఱఁగి యిందరిలోన మొక్కినయట్టు
కుఱకుఱ దైవాలఁ గొందరను గడియించి
యెఱిఁగి నెఱఁగనట్టే యేమి సేసేవయ్యా
(॥ఏల॥)
వరమడుగఁగఁ బోయి వడి ఘంటాకర్ణునికి
యిరవుగ మోక్షవరమిచ్చినయట్టు
తిరమై శ్రీవేంకటాద్రిఁ దిరువారాధన గొని
వరుస నీదాసులకు వరమిచ్చేవయ్యా
(||pallavi||)
ela vĕṭṭiseyiṁche viṁduna nīgemivachchĕ
kālamum̐ garmamusedam̐ gappevu logulanu
(||ela||)
baddula māḍalāḍi bhramayiṁchi reballĕlo
muddulu sūba vĕnnalu muchchilinaṭṭu
kŏddimālina karmamu kŏṁta māgu gaḍiyiṁchi
vadda ninnum̐ gānivāni(?) valĕ dām̐gavalĕnā
(||ela||)
maṟi pāṁḍavulagu nĕmmadi vāvulaḍu sĕppi
mŏṟam̐gi yiṁdarilona mŏkkinayaṭṭu
kuṟaguṟa daivālam̐ gŏṁdaranu gaḍiyiṁchi
yĕṟim̐gi nĕṟam̐ganaṭṭe yemi sesevayyā
(||ela||)
varamaḍugam̐gam̐ boyi vaḍi ghaṁṭāgarṇunigi
yiravuga mokṣhavaramichchinayaṭṭu
tiramai śhrīveṁkaḍādrim̐ diruvārādhana gŏni
varusa nīdāsulagu varamichchevayyā