(॥పల్లవి॥)
ఏల తలవంచుకొనేరిద్దరును నన్నుఁ జూచి
తాలిమి నద్దరిపాటు తగదు నావల్ల
(॥ఏల॥)
ఇక్కడ నీ వేళ చూడనింతి నంపి మఱికాక
గక్కన నేవచ్చినదే కల్ల నావల్ల
మక్కువ నదియుఁగాక మంచముపై సోదించక
మొక్కళానఁ గూచుండుటె మోసము నావల్ల
(॥ఏల॥)
అందంద మాటలాడే అలబలము చూడక
కందువఁ దెరదీసుటే కల్ల నావల్ల
దిందుపడూరకుండక దీపమెగసన దొబ్బి
ముందు నేనే నవ్వినది మోసము నావల్ల
(॥ఏల॥)
ఇన్నాళ్ళవలెనె యంటా నీపెకు వరుసియ్యక
కన్నళవిఁ గూడినదె కల్ల నావల్ల
యిన్నిటా శ్రీవేంకటేశ యిఁకనేల నే నిన్న
మొన్ననే రానిదియెల్లా మోసము నావల్ల
(||pallavi||)
ela talavaṁchugŏneriddarunu nannum̐ jūsi
tālimi naddaribāḍu tagadu nāvalla
(||ela||)
ikkaḍa nī veḽa sūḍaniṁti naṁpi maṟigāga
gakkana nevachchinade kalla nāvalla
makkuva nadiyum̐gāga maṁchamubai sodiṁchaga
mŏkkaḽānam̐ gūsuṁḍuḍĕ mosamu nāvalla
(||ela||)
aṁdaṁda māḍalāḍe alabalamu sūḍaga
kaṁduvam̐ dĕradīsuḍe kalla nāvalla
diṁdubaḍūraguṁḍaga dībamĕgasana dŏbbi
muṁdu nene navvinadi mosamu nāvalla
(||ela||)
innāḽḽavalĕnĕ yaṁṭā nībĕgu varusiyyaga
kannaḽavim̐ gūḍinadĕ kalla nāvalla
yinniḍā śhrīveṁkaḍeśha yim̐kanela ne ninna
mŏnnane rānidiyĕllā mosamu nāvalla