ఏల సాకిరి గోరేరు యిద్దరు నన్ను
(॥పల్లవి॥)
ఏల సాకిరి గోరేరు యిద్దరు నన్ను
నాలి నేఁ జూచినప్పుడె నవ్వుతానె వుంటిరి
(॥ఏల॥)
మతకా లెరఁగఁగాని మగువ నీమోముచూచి
చతురతలు మెరసి జంకించెను
రతికి దగ్గరఁగాని రహస్యాన నీవుండి
మితిమీరి కొనగోరు మీటుకొంటివి
(॥ఏల॥)
తగవులు చెప్పఁగాని తరుణి నీవన్నందుకు
వొగరుఁజూపుల పెదవులఁ దిట్టెను
మిగిలినవేవోకాని మీదమిక్కిలి నీవైతె
జిగిఁ బంతములు చూపి చెలఁగితివి
(॥ఏల॥)
యీరీతి వేరుసేయఁగా నింతి శ్రీవెంకటేశ్వర
గారవించి నిన్నుఁ గూడి కాఁగిలించెను
తేరెఁగాని నీవల్లనె తేటతెల్లమై నేఁడు
మేరతోనె పంతమిచ్చి మేకొంటివి
(||pallavi||)
ela sāgiri goreru yiddaru nannu
nāli nem̐ jūsinappuḍĕ navvudānĕ vuṁṭiri
(||ela||)
madagā lĕram̐gam̐gāni maguva nīmomusūsi
saduradalu mĕrasi jaṁkiṁchĕnu
radigi daggaram̐gāni rahasyāna nīvuṁḍi
midimīri kŏnagoru mīḍugŏṁṭivi
(||ela||)
tagavulu sĕppam̐gāni taruṇi nīvannaṁdugu
vŏgarum̐jūbula pĕdavulam̐ diṭṭĕnu
migilinavevogāni mīdamikkili nīvaidĕ
jigim̐ baṁtamulu sūbi sĕlam̐gidivi
(||ela||)
yīrīdi veruseyam̐gā niṁti śhrīvĕṁkaḍeśhvara
gāraviṁchi ninnum̐ gūḍi kām̐giliṁchĕnu
terĕm̐gāni nīvallanĕ teḍadĕllamai nem̐ḍu
meradonĕ paṁtamichchi megŏṁṭivi