(॥పల్లవి॥)
ఏల రట్టు సేసే వేమీ నేఁడు
చాలుఁ జాలు మా యెడను సట సేయవలదు
(॥ఏల॥)
పెదవుల మమ్మింతేసి పేరఁ బిలువకు మని
మొదల నిందుకుఁగానె మొక్కనా నీకు
అదనఁ గోపమున నీ యంకెకు రాకుండుదుము
యెదుట నప్పుడు నీవు యెగ్గు లెంచవలదు
(॥ఏల॥)
కన్నుల నవ్వకు మని కాఁకలు సేయకు మని
నున్నని చెక్కులు చేతనొక్కనా నేను
పన్నిన పంతములను పరాకున నుండుదుము
వన్నెల నీ వంతేసి వాసు లెంచవలదు
(॥ఏల॥)
పచ్చిసేసి నీవు మమ్ము బలిమిఁ బట్టకు మని
చెచ్చెర నీకుఁ బ్రియము చెప్పనా తొల్లె
యిచ్చల శ్రీవెంకటేశ యిటు నిన్నుఁ గూడితిమి
తచ్చనలుగావు యిఁకఁ దమకించవలదు
(||pallavi||)
ela raṭṭu sese vemī nem̐ḍu
sālum̐ jālu mā yĕḍanu saḍa seyavaladu
(||ela||)
pĕdavula mammiṁtesi peram̐ biluvagu mani
mŏdala niṁdugum̐gānĕ mŏkkanā nīgu
adanam̐ gobamuna nī yaṁkĕgu rāguṁḍudumu
yĕduḍa nappuḍu nīvu yĕggu lĕṁchavaladu
(||ela||)
kannula navvagu mani kām̐kalu seyagu mani
nunnani sĕkkulu sedanŏkkanā nenu
pannina paṁtamulanu parāguna nuṁḍudumu
vannĕla nī vaṁtesi vāsu lĕṁchavaladu
(||ela||)
pachchisesi nīvu mammu balimim̐ baṭṭagu mani
sĕchchĕra nīgum̐ briyamu sĕppanā tŏllĕ
yichchala śhrīvĕṁkaḍeśha yiḍu ninnum̐ gūḍidimi
tachchanalugāvu yim̐kam̐ damagiṁchavaladu