ఏల పురుఁడువెట్టుక యింతసేసేవు నన్ను
(॥పల్లవి॥)
ఏల పురుఁడువెట్టుక యింతసేసేవు నన్ను
మేలిమివాఁడవు నీవు మెంగదాన నేను
(॥ఏల॥)
విరహానఁ గాఁకరేఁగి వేసాలకుఁ జలిగాసి
దొరతనాలు సేసేటి దొడ్డవాఁడవు
గురువింద పూవులు కోరి మనసునఁ గోసి
వరుస నిన్నుఁ బూజించే వనితను నేను
(॥ఏల॥)
నారలు నాలివొలిచి నమ్మికలఁ దాడు వేఁడి
పోరచిని వల్లెవేసే పొట్టివాఁడవు
గారవపు నవ్వులనే కప్పురాలు నూరి నూరి
సారెకు నీపైనఁ బూసే జలజాక్షిని నేను
(॥ఏల॥)
కలలోనుంకువవెట్టి కౌఁగిటిలో నన్నుఁ గూడి
సొలసేటి శ్రీ వేంకటేశుఁడవు నీవు
పలచని చెమటల పన్నీటికాలువదెచ్చి
జలకములార్చేటి సకియ నేను
(||pallavi||)
ela purum̐ḍuvĕṭṭuga yiṁtasesevu nannu
melimivām̐ḍavu nīvu mĕṁgadāna nenu
(||ela||)
virahānam̐ gām̐karem̐gi vesālagum̐ jaligāsi
dŏradanālu seseḍi dŏḍḍavām̐ḍavu
guruviṁda pūvulu kori manasunam̐ gosi
varusa ninnum̐ būjiṁche vanidanu nenu
(||ela||)
nāralu nālivŏlisi nammigalam̐ dāḍu vem̐ḍi
porasini vallĕvese pŏṭṭivām̐ḍavu
gāravabu navvulane kappurālu nūri nūri
sārĕgu nībainam̐ būse jalajākṣhini nenu
(||ela||)
kalalonuṁkuvavĕṭṭi kaum̐giḍilo nannum̐ gūḍi
sŏlaseḍi śhrī veṁkaḍeśhum̐ḍavu nīvu
palasani sĕmaḍala pannīḍigāluvadĕchchi
jalagamulārseḍi sagiya nenu