(॥పల్లవి॥)
ఏల పెనఁగేవు నాతో నిట్టె విన్నవించుమని
వేళలెరఁగక నీతో వివరించఁ గాని
(॥ఏల॥)
ఆయాలు సోఁకిన మాటలవియే యితవుగాక
చాయపాట్లైనవెల్లా చవివుట్టీనా
నీయడ కాపె నేరుచు నేనూఁగొంతనేరుతు
వేయైనా నీవడుగక వెళ్లనాడఁగాని
(॥ఏల॥)
సొలసి సొలసి చూచే చూపులే వేడుకగాక
అలవోకలవి యెల్లా నాసరేఁచీనా
అలరి నిన్నాపె చూచు నావెనుక నేనుఁజూతు
బలిమి దెలియక నేఁ బచరించఁగాని
(॥ఏల॥)
గక్కనఁ గూడినయట్టి కలయికే మేలుగాక
తక్కక పెనఁగినవి తమినించీనా
యిక్కువ శ్రీవేంకటేశ యిద్దరము గూడితిమి
చెక్కులు నొక్కక నీపై చెయి చాఁచఁగాని
(||pallavi||)
ela pĕnam̐gevu nādo niṭṭĕ vinnaviṁchumani
veḽalĕram̐gaga nīdo vivariṁcham̐ gāni
(||ela||)
āyālu som̐kina māḍalaviye yidavugāga
sāyabāṭlainavĕllā savivuṭṭīnā
nīyaḍa kābĕ nerusu nenūm̐gŏṁtanerudu
veyainā nīvaḍugaga vĕḽlanāḍam̐gāni
(||ela||)
sŏlasi sŏlasi sūse sūbule veḍugagāga
alavogalavi yĕllā nāsarem̐sīnā
alari ninnābĕ sūsu nāvĕnuga nenum̐jūdu
balimi dĕliyaga nem̐ basariṁcham̐gāni
(||ela||)
gakkanam̐ gūḍinayaṭṭi kalayige melugāga
takkaga pĕnam̐ginavi taminiṁchīnā
yikkuva śhrīveṁkaḍeśha yiddaramu gūḍidimi
sĕkkulu nŏkkaga nībai sĕyi sām̐sam̐gāni