(॥పల్లవి॥)
ఏల పంతాలాడేవు యింతితోను
ఱాలు గరగించే నిన్ను ఱట్టు సేయవచ్చునా
(॥ఏల॥)
మాటల దూరఁగలేక మగువ గోర నొత్తితే
నాఁటెనంటా నీవేల సన్నలఁ దిట్టేవు
చాటిచెప్పె నింతేకాక సాదుఁగొయ్యతనమున
జూటుఁ దనమున నిన్నుసూడువట్టవచ్చెనా
(॥ఏల॥)
బొమ్మల జంకించలేక పువ్వుల వేసితేను
తమ్మిమోము దాఁకెనంటాఁ దట్టేవు రొమ్ము
చిమ్మి నవ్వితేనె మాయసిగ్గుతోడి చిత్తమున
అమ్మరో నీతోడి చయ్యాటలకువచ్చెనా
(॥ఏల॥)
వేసరింపించఁగలేక వెసనిన్నుఁగూడితేను
సేసకొప్పు జారెనంటాఁ జెలరేఁగేవు
ఆసల శ్రీ వెంకటేశ ఆపె నీవు నొక్కటే
బాసలు నీవిచ్చినవి విచారించవచ్చెనా
(||pallavi||)
ela paṁtālāḍevu yiṁtidonu
ṟālu garagiṁche ninnu ṟaṭṭu seyavachchunā
(||ela||)
māḍala dūram̐galega maguva gora nŏttide
nām̐ṭĕnaṁṭā nīvela sannalam̐ diṭṭevu
sāḍisĕppĕ niṁtegāga sādum̐gŏyyadanamuna
jūḍum̐ danamuna ninnusūḍuvaṭṭavachchĕnā
(||ela||)
bŏmmala jaṁkiṁchalega puvvula vesidenu
tammimomu dām̐kĕnaṁṭām̐ daṭṭevu rŏmmu
simmi navvidenĕ māyasiggudoḍi sittamuna
ammaro nīdoḍi sayyāḍalaguvachchĕnā
(||ela||)
vesariṁpiṁcham̐galega vĕsaninnum̐gūḍidenu
sesagŏppu jārĕnaṁṭām̐ jĕlarem̐gevu
āsala śhrī vĕṁkaḍeśha ābĕ nīvu nŏkkaḍe
bāsalu nīvichchinavi visāriṁchavachchĕnā