(॥పల్లవి॥)
ఏల నన్ను నేర మెంచే వింత కున్నదా
చాలు నో విభుఁడ నీతోఁ జలము నా కున్నదా
(॥ఏల॥)
గద్దరి నామొకము నాకన్నులకె పాటి గాక
సుద్దుల నీచూపు చల్లఁ జో టున్నదా
బద్దమై నావదనము పాటలకె కొద్దిగాక
యిద్దివో నాతో మాట కెడ మున్నదా
(॥ఏల॥)
కొనబు నాచేతులు నాకొప్పు వెట్టనె కాక
వొనరి నీకైదండ కోపి కున్నదా
పెనఁగు నాపాదములు పిరుఁదు మోవనె కాక
ననిచి నీవొద్దికి రా నడ పున్నదా
(॥ఏల॥)
సరి నావురము నాకుచాలకె తావు గాక
సరవి నీకాఁగిటికి సందున్నదా
కరఁగి కూడితి శ్రీవెంకటపతినె నిన్ను
యిరవైన నీకు నాకు నెర వున్నదా
(||pallavi||)
ela nannu nera mĕṁche viṁta kunnadā
sālu no vibhum̐ḍa nīdom̐ jalamu nā kunnadā
(||ela||)
gaddari nāmŏgamu nāgannulagĕ pāḍi gāga
suddula nīsūbu sallam̐ jo ṭunnadā
baddamai nāvadanamu pāḍalagĕ kŏddigāga
yiddivo nādo māḍa kĕḍa munnadā
(||ela||)
kŏnabu nāsedulu nāgŏppu vĕṭṭanĕ kāga
vŏnari nīgaidaṁḍa kobi kunnadā
pĕnam̐gu nābādamulu pirum̐du movanĕ kāga
nanisi nīvŏddigi rā naḍa punnadā
(||ela||)
sari nāvuramu nāgusālagĕ tāvu gāga
saravi nīgām̐giḍigi saṁdunnadā
karam̐gi kūḍidi śhrīvĕṁkaḍabadinĕ ninnu
yiravaina nīgu nāgu nĕra vunnadā