(॥పల్లవి॥)
ఏల జోలిఁ బెట్టెనే నిన్నిందాఁకాను
వోలి నీ కెదురు చూచుచున్నాఁడ నేను
(॥ఏల॥)
యేమిసేసీనె చెలి యింతి నీ వేఁగెటివేళ
యేమె నీరాక కెదు రేతెంచెనా
ఆమాటలెల్ల నీవు ఆకె కెఱిఁగించితివా
యేమని చెప్పమనెనె యెడమాట నాకు
(॥ఏల॥)
ఔనె నావుంగరము ఆకె వేల నున్నదా
మానిని నామేలు నీతో మది నెంచునా
తాను వచ్చే ననునో యీతరి నన్ను రమ్మనునో
పూని తన వ్రాలాకు పుత్తెంచెనా
(॥ఏల॥)
సతిమాఁట కింటివారు సమ్మతించి వుందురా
అతివ నీ మఱఁగున నది యెవ్వరె
యితవైన శ్రీ వెంకటేశుఁడ నైనందుకును
సతి నన్నుఁ గూడినదె సఫలము లాయ
(||pallavi||)
ela jolim̐ bĕṭṭĕne ninniṁdām̐kānu
voli nī kĕduru sūsusunnām̐ḍa nenu
(||ela||)
yemisesīnĕ sĕli yiṁti nī vem̐gĕḍiveḽa
yemĕ nīrāga kĕdu redĕṁchĕnā
āmāḍalĕlla nīvu āgĕ kĕṟim̐giṁchidivā
yemani sĕppamanĕnĕ yĕḍamāḍa nāgu
(||ela||)
aunĕ nāvuṁgaramu āgĕ vela nunnadā
mānini nāmelu nīdo madi nĕṁchunā
tānu vachche nanuno yīdari nannu rammanuno
pūni tana vrālāgu puttĕṁchĕnā
(||ela||)
sadimām̐ṭa kiṁṭivāru sammadiṁchi vuṁdurā
adiva nī maṟam̐guna nadi yĕvvarĕ
yidavaina śhrī vĕṁkaḍeśhum̐ḍa nainaṁdugunu
sadi nannum̐ gūḍinadĕ saphalamu lāya