ఎక్కడ నేరిచితివే యేడలేని వేసాలు
(॥పల్లవి॥)
ఎక్కడ నేరిచితివే యేడలేని వేసాలు
వెక్కసాలేల చేతి విడెమియ్యఁ గదవే
(॥ఎక్క॥)
మువ్వంకల నీకునీవె ములిగేవు సారెసారె
నవ్వులకాడినమాట నాటెనటవే
పవ్వళించి అప్పటి నీపానుపుపైఁ బొరలేవు
పవ్వుల వేసినపోటు బొప్పిగట్టెనటవే
(॥ఎక్క॥)
కప్పుచుఁ బయ్యదకొంగు కడునొడ్డించుకొనేవు
తప్పక చూచినచూపు తాఁకె నటవే
తిప్పి తిప్పి చూచేవు తేరకొనఁ జన్నులపై
కప్పురము చల్లితే కసుగందె నటవే
(॥ఎక్క॥)
కినిసి యంతటలోనె కిందుపడి మొక్కేవు
వొనరఁ గాఁగిలించితే వొత్తెనటవే
యెనసి శ్రీ వేంకటేశునెదురుగాఁ గొసరేవు
చెనకితే మేనిమీఁద జీరవారె నటవే
(||pallavi||)
ĕkkaḍa nerisidive yeḍaleni vesālu
vĕkkasālela sedi viḍĕmiyyam̐ gadave
(||ĕkka||)
muvvaṁkala nīgunīvĕ muligevu sārĕsārĕ
navvulagāḍinamāḍa nāḍĕnaḍave
pavvaḽiṁchi appaḍi nībānububaim̐ bŏralevu
pavvula vesinaboḍu bŏppigaṭṭĕnaḍave
(||ĕkka||)
kappusum̐ bayyadagŏṁgu kaḍunŏḍḍiṁchugŏnevu
tappaga sūsinasūbu tām̐kĕ naḍave
tippi tippi sūsevu teragŏnam̐ jannulabai
kappuramu sallide kasugaṁdĕ naḍave
(||ĕkka||)
kinisi yaṁtaḍalonĕ kiṁdubaḍi mŏkkevu
vŏnaram̐ gām̐giliṁchide vŏttĕnaḍave
yĕnasi śhrī veṁkaḍeśhunĕdurugām̐ gŏsarevu
sĕnagide menimīm̐da jīravārĕ naḍave