(॥పల్లవి॥)
ఏకతంబాయ నిదె యిద్దరికి నొకచోట
యేకొలఁదిఁ బడునొ వల పేమందునే
(॥ఏక॥)
ననుపు గలవారికిని నవ్వకుండఁగరాదు
మనసులెనసిన తగులు మానరాదు
చనవు వెగ్గళమైన సరసముల కొదలేదు
తనివి దీరఁడు విభుఁడు తనకు నే నెదురా
(॥ఏక॥)
మగలకును సతులకును మాటలాడక పోదు
మొగమోట గలచోట మొరఁగ రాదు
పగలేని తావుకును పంతంబు పనిలేదు
తగవులెంచీనతఁడు తనకు నే నెదురా
(॥ఏక॥)
కూటములు గలయపుడు కొంకు గొసరే లేదు
పాటించి మొక్కఁగాఁ బదరఁదగదు
యీటుతో శ్రీ వేంక టేశుఁడిటు ననుఁ గలసి
తాటించి పొగడీని తనకు నే నెదురా
(||pallavi||)
egadaṁbāya nidĕ yiddarigi nŏgasoḍa
yegŏlam̐dim̐ baḍunŏ vala pemaṁdune
(||ega||)
nanubu galavārigini navvaguṁḍam̐garādu
manasulĕnasina tagulu mānarādu
sanavu vĕggaḽamaina sarasamula kŏdaledu
tanivi dīram̐ḍu vibhum̐ḍu tanagu ne nĕdurā
(||ega||)
magalagunu sadulagunu māḍalāḍaga podu
mŏgamoḍa galasoḍa mŏram̐ga rādu
pagaleni tāvugunu paṁtaṁbu paniledu
tagavulĕṁchīnadam̐ḍu tanagu ne nĕdurā
(||ega||)
kūḍamulu galayabuḍu kŏṁku gŏsare ledu
pāḍiṁchi mŏkkam̐gām̐ badaram̐dagadu
yīḍudo śhrī veṁka ṭeśhum̐ḍiḍu nanum̐ galasi
tāḍiṁchi pŏgaḍīni tanagu ne nĕdurā