ఈరీతి రతి గొనెను యింతికి నీపై వలపు
(॥పల్లవి॥)
ఈరీతి రతి గొనెను యింతికి నీపై వలపు
యేరీతిఁ బొద్దు గడపు నింటికి రావయ్యా
(॥ఈరీతి॥)
చిత్తరువు వ్రాయఁ బోతే చెలియకు నంతలోనే
హత్తి నీ రూపే తొరలీ హస్తములకు
మత్తిలి యెవ్వరితోడ మాటాడఁబూనినాను
బత్తితో నీ పేరే వచ్చీ పరగ నోరికిని
(॥ఈరీతి॥)
ఆలకించి వింటేను అన్నియు నీ పలుకులై
వేల సంఖ్యలై తోఁచీ వీనులకు
తాలిమి నిట్టూరుపు మొత్తములఁ జెలఁగితేను
మేలిమినీ వాసనే మెఱసీ ముక్కునను
(॥ఈరీతి॥)
పక్కన శ్రీవేంకటేశ బయలు కౌఁగిలించితే
అక్కున నీవే నిలిచే వంగములకు
యిక్కువలఁ దలపోసి యెటువలె భావించినా
మక్కువలై చవి వుట్టే మనసు నాకు
(||pallavi||)
īrīdi radi gŏnĕnu yiṁtigi nībai valabu
yerīdim̐ bŏddu gaḍabu niṁṭigi rāvayyā
(||īrīdi||)
sittaruvu vrāyam̐ bode sĕliyagu naṁtalone
hatti nī rūbe tŏralī hastamulagu
mattili yĕvvaridoḍa māḍāḍam̐būninānu
battido nī pere vachchī paraga norigini
(||īrīdi||)
ālagiṁchi viṁṭenu anniyu nī palugulai
vela saṁkhyalai tom̐sī vīnulagu
tālimi niṭṭūrubu mŏttamulam̐ jĕlam̐gidenu
meliminī vāsane mĕṟasī mukkunanu
(||īrīdi||)
pakkana śhrīveṁkaḍeśha bayalu kaum̐giliṁchide
akkuna nīve nilise vaṁgamulagu
yikkuvalam̐ dalabosi yĕḍuvalĕ bhāviṁchinā
makkuvalai savi vuṭṭe manasu nāgu