(॥పల్లవి॥)
ఎటువంటి వెఱ్ఱినో యేమని విన్నివింతును
ఘటనలు నావంటా గర్వింతునయ్యా
(॥ఎటు॥)
తలఁచే తలఁపు నీది తనువు నీ విచ్చినది
నిలిచిన జగమెల్లా నీ మయము
వలవంత నే నిందులో వట్టియహంకారినై
తెలియక నేనేయంటాఁ దిరిగేనయ్యా
(॥ఎటు॥)
సేసేచేఁత నీయాజ్ఞ చిత్తమెల్లా నీయిచ్చ
రాసుల కర్మములు నీరపములివి
ఆసపడి నే నిందులో అన్నియు నావనుచును
పోసరించి మాయలలోఁ బొరలెదనయ్యా
(॥ఎటు॥)
ఇహము నీవినోదమే యెన్నఁ బరము నీసొమ్మే
సహజము నీకు మాలో చైతన్యాలు
మహిలో శ్రీవేంకటేశ మరి నీదాఁసుడనైతి
బహుభక్తి నీమీఁదఁ బచరించేనయ్యా
(||pallavi||)
ĕḍuvaṁṭi vĕṭrino yemani vinniviṁtunu
ghaḍanalu nāvaṁṭā garviṁtunayyā
(||ĕḍu||)
talam̐se talam̐pu nīdi tanuvu nī vichchinadi
nilisina jagamĕllā nī mayamu
valavaṁta ne niṁdulo vaṭṭiyahaṁkārinai
tĕliyaga neneyaṁṭām̐ dirigenayyā
(||ĕḍu||)
sesesem̐ta nīyājña sittamĕllā nīyichcha
rāsula karmamulu nīrabamulivi
āsabaḍi ne niṁdulo anniyu nāvanusunu
posariṁchi māyalalom̐ bŏralĕdanayyā
(||ĕḍu||)
ihamu nīvinodame yĕnnam̐ baramu nīsŏmme
sahajamu nīgu mālo saidanyālu
mahilo śhrīveṁkaḍeśha mari nīdām̐suḍanaidi
bahubhakti nīmīm̐dam̐ basariṁchenayyā