(॥పల్లవి॥)
ఎటులఁ బుట్టించితో నీవెరుఁగుదువు
ఘటన నన్నియు నీ సంకల్ప మే అయ్యా
(॥ఎటు॥)
చచ్చేవారిఁజూచి చావుకు వెరతుగాఁన
రొచ్చులసంసారముప రోతుఁగాని
కచ్చుపెట్టి ఆదియె కాలాఁజేతాఁబెనఁగఁగ
మచ్చికసేయుదుఁగాని మానలేనయ్యా
(॥ఎటు॥)
బడలేవారిఁ జూచి బడల నోపఁగాన
విడువనిసంపదపై విసిగేఁగాని
పెడవాయ కదియె పెరుగుచురాఁగాను
బడిఁ దిరుగుదుఁగాని పాయలేనయ్యా
(॥ఎటు॥)
ములిగేవారిఁ జూచి ములుగ నోడుదుఁగాన
శిలుగుఁగోరికలఁ గోసితిఁ గాని
కలిమితో శ్రీవెంకటనాథ నీభక్తి
వెలయఁ గోరుదుఁగాని విడువలేనయ్యా
(||pallavi||)
ĕḍulam̐ buṭṭiṁchido nīvĕrum̐guduvu
ghaḍana nanniyu nī saṁkalba me ayyā
(||ĕḍu||)
sachchevārim̐jūsi sāvugu vĕradugām̐na
rŏchchulasaṁsāramuba rodum̐gāni
kachchubĕṭṭi ādiyĕ kālām̐jedām̐bĕnam̐gam̐ga
machchigaseyudum̐gāni mānalenayyā
(||ĕḍu||)
baḍalevārim̐ jūsi baḍala nobam̐gāna
viḍuvanisaṁpadabai visigem̐gāni
pĕḍavāya kadiyĕ pĕrugusurām̐gānu
baḍim̐ dirugudum̐gāni pāyalenayyā
(||ĕḍu||)
muligevārim̐ jūsi muluga noḍudum̐gāna
śhilugum̐gorigalam̐ gosidim̐ gāni
kalimido śhrīvĕṁkaḍanātha nībhakti
vĕlayam̐ gorudum̐gāni viḍuvalenayyā