(॥పల్లవి॥)
ఎదుట నున్నాఁ డితఁడు యేల సిగ్గులు వడేవే
అదనాయ సంతోసము లడఁచఁగ నేఁటికే
(॥ఎదు॥)
మనసు దెలుసుకొంటే మాటలాడఁగవలె
ననుపు గలిగితేను నగవలెను
పెనఁగనేరిచితేను పిలిచి పైకొనవలె
చనవు గలిగితేను సాదించవలెను
(॥ఎదు॥)
తగులాయ మైతేను తమకము చూపవలె
మొగమోట లబ్బితేను మొక్కవలెను
చిగిరించే యాసలకు చెప్పినట్టు సేయవలె
తగ వావులొనరితే దక్కి వుండవలెను
(॥ఎదు॥)
వేడుకలు వుట్టితేను విడెము లందుకోవలె
యీడైన వయసులైతే నెనయవలె
కూడె నిన్ను నిప్పుడే చేకొని శ్రీవేంకటేశుఁడు
వాడిక లిట్టే కలితే వలవఁగవలెను
(||pallavi||)
ĕduḍa nunnām̐ ḍidam̐ḍu yela siggulu vaḍeve
adanāya saṁtosamu laḍam̐sam̐ga nem̐ṭige
(||ĕdu||)
manasu dĕlusugŏṁṭe māḍalāḍam̐gavalĕ
nanubu galigidenu nagavalĕnu
pĕnam̐ganerisidenu pilisi paigŏnavalĕ
sanavu galigidenu sādiṁchavalĕnu
(||ĕdu||)
tagulāya maidenu tamagamu sūbavalĕ
mŏgamoḍa labbidenu mŏkkavalĕnu
sigiriṁche yāsalagu sĕppinaṭṭu seyavalĕ
taga vāvulŏnaride dakki vuṁḍavalĕnu
(||ĕdu||)
veḍugalu vuṭṭidenu viḍĕmu laṁdugovalĕ
yīḍaina vayasulaide nĕnayavalĕ
kūḍĕ ninnu nippuḍe segŏni śhrīveṁkaḍeśhum̐ḍu
vāḍiga liṭṭe kalide valavam̐gavalĕnu