(॥పల్లవి॥)
ఏది చూచిననుఁ గడు నిటువంటి సోద్యములే
మేదినికిఁ గిందుపడి మిన్నందనేలా
(॥ఏది॥)
కరిరాజుగాంచినకరుణానిధివి నీవు
అరిది నరసింహరూపైతివేలా
వురగేంద్రశయనమున నుండి నీవును సదా
గరుడవాహనుఁడవై గమనించనేలా
(॥ఏది॥)
పురుషోత్తమఖ్యాతిఁ బొదలి యమృతము వంప
తరుణివై వుండ నిటు దైన్యమేలా
శరణాగతులకు రక్షకుఁడవై పాము నీ_
చరణములకిందైన చలముకొననేలా
(॥ఏది॥)
దేవతాధివుఁడవై దీపించి యింద్రునకు
భావింప తమ్ముఁడనఁ బరగితేలా
శ్రీవేంకటాచలస్థిరుఁడవై లోకముల_
జీవకోట్ల లోనఁ జిక్కువడనేలా
(||pallavi||)
edi sūsinanum̐ gaḍu niḍuvaṁṭi sodyamule
medinigim̐ giṁdubaḍi minnaṁdanelā
(||edi||)
karirājugāṁchinagaruṇānidhivi nīvu
aridi narasiṁharūbaidivelā
vurageṁdraśhayanamuna nuṁḍi nīvunu sadā
garuḍavāhanum̐ḍavai gamaniṁchanelā
(||edi||)
puruṣhottamakhyādim̐ bŏdali yamṛtamu vaṁpa
taruṇivai vuṁḍa niḍu dainyamelā
śharaṇāgadulagu rakṣhagum̐ḍavai pāmu nī̮
saraṇamulagiṁdaina salamugŏnanelā
(||edi||)
devadādhivum̐ḍavai dībiṁchi yiṁdrunagu
bhāviṁpa tammum̐ḍanam̐ baragidelā
śhrīveṁkaḍāsalasthirum̐ḍavai logamula̮
jīvagoṭla lonam̐ jikkuvaḍanelā