(॥పల్లవి॥)
ఏది నాకు బుద్ది యిఁకనేమి సేతును
యీదెస నీకృప నాపై యిరవైవున్నది
(॥ఏది॥)
మందలించి నీతో నేను మాటలాడేనంటేను
యెందునో పరాకు నీకు నేమిసేతును
విందువెట్టి మోవితేనె వెసనీకిచ్చేనంటే
చిందరై నీయధరము చీకాకై వున్నది
(॥ఏది॥)
నవ్వు నవ్వి నీతోను నటనలు నేనేనంటే
యెవ్వలనో జూడమాడేవేమిసేతును
పువ్వువలె నీమేను పొదిగి భోగించేనంటే
చివ్వనఁ బెంజెమటల చిత్తడి మైనున్నది
(॥ఏది॥)
పరపుపై నిన్నునేను పచ్చిగాఁ జేసేనంటే
యిరవుగా వేడుకొనేవేమిసేతును
గరిమె శ్రీవేంకటేశ కలసితివిటు నన్ను
నిరతపు నీమోహము నిజము నాకైనది
(||pallavi||)
edi nāgu buddi yim̐kanemi sedunu
yīdĕsa nīkṛpa nābai yiravaivunnadi
(||edi||)
maṁdaliṁchi nīdo nenu māḍalāḍenaṁṭenu
yĕṁduno parāgu nīgu nemisedunu
viṁduvĕṭṭi movidenĕ vĕsanīgichchenaṁṭe
siṁdarai nīyadharamu sīgāgai vunnadi
(||edi||)
navvu navvi nīdonu naḍanalu nenenaṁṭe
yĕvvalano jūḍamāḍevemisedunu
puvvuvalĕ nīmenu pŏdigi bhogiṁchenaṁṭe
sivvanam̐ bĕṁjĕmaḍala sittaḍi mainunnadi
(||edi||)
parabubai ninnunenu pachchigām̐ jesenaṁṭe
yiravugā veḍugŏnevemisedunu
garimĕ śhrīveṁkaḍeśha kalasidiviḍu nannu
niradabu nīmohamu nijamu nāgainadi