(॥పల్లవి॥)
ఏడేడఁ జూచినాను యీ సుద్దులే
కోడెకాఁడవయితివి గోవిందరాజా
(॥ఏడే॥)
అందగారి మాటలాడి ఆయములంటి యంటి
యిందుముఖిఁ జొక్కించి యేలుకొంటివి
పొందులు మరిగి యాకెభోగములకొఱకుఁ గా
గొందిఁ బవ్వళించితివి గోవిందరాజా
(॥ఏడే॥)
సెలవి నవ్వులు నవ్వి చేతులు చాఁచి చాఁచి
కలికిని వలపించి కై కొంటివి
కలయికలకుఁగానే కందువ పానుపుమీఁదఁ
గొలువున్నాఁడ విదివో గోవిందరాజా
(॥ఏడే॥)
తమ్ములము నోర నించి తమకము రేఁచి రేఁచి
కొమ్మనుఁ గాఁగిటిలోనఁ గూడితివి
నెమ్మది శ్రీవేంకటేశ నెలఁతరతులకే
కుమ్మరించేవు మోహము గోవిందరాజా
(||pallavi||)
eḍeḍam̐ jūsinānu yī suddule
koḍĕgām̐ḍavayidivi goviṁdarājā
(||eḍe||)
aṁdagāri māḍalāḍi āyamulaṁṭi yaṁṭi
yiṁdumukhim̐ jŏkkiṁchi yelugŏṁṭivi
pŏṁdulu marigi yāgĕbhogamulagŏṟagum̐ gā
gŏṁdim̐ bavvaḽiṁchidivi goviṁdarājā
(||eḍe||)
sĕlavi navvulu navvi sedulu sām̐si sām̐si
kaligini valabiṁchi kai kŏṁṭivi
kalayigalagum̐gāne kaṁduva pānubumīm̐dam̐
gŏluvunnām̐ḍa vidivo goviṁdarājā
(||eḍe||)
tammulamu nora niṁchi tamagamu rem̐si rem̐si
kŏmmanum̐ gām̐giḍilonam̐ gūḍidivi
nĕmmadi śhrīveṁkaḍeśha nĕlam̐taradulage
kummariṁchevu mohamu goviṁdarājā