ఏడనుండా నాసొమ్ము యెందు వొయ్యీనే
(॥పల్లవి॥)
ఏడనుండా నాసొమ్ము యెందు వొయ్యీనే
వీడెములో కప్పురమే వీని వలపెల్లను
(॥ఏడ॥)
పంతమాడుకొనఁ గాని భావించ నాతనిరూపు
చింతించ నాలోనిదే చెప్పనేలే
దొంతివెట్టి గొల్లెతలు దోమటిదొడుకఁగాను
బంతిచిక్కినట్టి మోవిపండు నే దాఁచితినే
(॥ఏడ॥)
విచ్చి చెప్పఁగాని తనవింతచక్కఁ దనమెల్ల
పచ్చి నాచపులలోనే పదరనేలె
ముచ్చటఁ బదారువేలు ముడిచివేసినపువ్వు
తెచ్చి నేదాఁచుకొంటిని దేవర యెరఁగదా
(॥ఏడ॥)
ఱట్టు నీ నారతి నాఱడి శ్రీవేంకటేశుఁ
డొట్టి వొరసినవొర వొరయనేలె
అట్టె తొల్లిటివారి అరచేతి నిమ్మపండు
గుట్టున నేఁదీసుకొంటి గుఱుతులడుగరె
(||pallavi||)
eḍanuṁḍā nāsŏmmu yĕṁdu vŏyyīne
vīḍĕmulo kappurame vīni valabĕllanu
(||eḍa||)
paṁtamāḍugŏnam̐ gāni bhāviṁcha nādanirūbu
siṁtiṁcha nālonide sĕppanele
dŏṁtivĕṭṭi gŏllĕdalu domaḍidŏḍugam̐gānu
baṁtisikkinaṭṭi movibaṁḍu ne dām̐sidine
(||eḍa||)
vichchi sĕppam̐gāni tanaviṁtasakkam̐ danamĕlla
pachchi nāsabulalone padaranelĕ
muchchaḍam̐ badāruvelu muḍisivesinabuvvu
tĕchchi nedām̐sugŏṁṭini devara yĕram̐gadā
(||eḍa||)
ṟaṭṭu nī nāradi nāṟaḍi śhrīveṁkaḍeśhum̐
ḍŏṭṭi vŏrasinavŏra vŏrayanelĕ
aṭṭĕ tŏlliḍivāri arasedi nimmabaṁḍu
guṭṭuna nem̐dīsugŏṁṭi guṟudulaḍugarĕ