ఏడఁ జూచినా నీకు నేమి బాఁతి
(॥పల్లవి॥)
ఏడఁ జూచినా నీకు నేమి బాఁతి
ఆడానీడాఁ దిరుగఁగా నగ్గువాయ వలపు
(॥ఏడ॥)
చెంగావిమోవి నీది సెలవి నవ్వులు నావి
యెంగిలి పొత్తులపతి వేమనేమయ్య
కొంగు వట్టేవేల నీవు కొనవేలు నేఁ బట్టగా
జంగిలి సతులకెల్లా చవుకాయ వలపు
(॥ఏడ॥)
చెక్కుల రేకలు నీవి సిగ్గుల రాసులు నావి
యెక్కిరింత పతివైతి వేమనేమయ్య
కక్కసించేవు రతికి కడుఁదమకించే నేను
చక్కని యింతుల మీఁద జాజరాయ వలపు
(॥ఏడ॥)
గుట్టుతో నలపు నీది కూడిన కాఁగిలి నాది
యిట్టి శ్రీవెంకటపతి వేమనేమయ్య
పట్టేవు నాకుచములు పయ్యద నేఁగప్పఁగాను
జట్టిగొన్న మొక్కులకు సందెఁడాయ వలపు
(||pallavi||)
eḍam̐ jūsinā nīgu nemi bām̐ti
āḍānīḍām̐ dirugam̐gā nagguvāya valabu
(||eḍa||)
sĕṁgāvimovi nīdi sĕlavi navvulu nāvi
yĕṁgili pŏttulabadi vemanemayya
kŏṁgu vaṭṭevela nīvu kŏnavelu nem̐ baṭṭagā
jaṁgili sadulagĕllā savugāya valabu
(||eḍa||)
sĕkkula regalu nīvi siggula rāsulu nāvi
yĕkkiriṁta padivaidi vemanemayya
kakkasiṁchevu radigi kaḍum̐damagiṁche nenu
sakkani yiṁtula mīm̐da jājarāya valabu
(||eḍa||)
guṭṭudo nalabu nīdi kūḍina kām̐gili nādi
yiṭṭi śhrīvĕṁkaḍabadi vemanemayya
paṭṭevu nāgusamulu payyada nem̐gappam̐gānu
jaṭṭigŏnna mŏkkulagu saṁdĕm̐ḍāya valabu