(॥పల్లవి॥)
ఏడకేడ యెంతకెంత యెక్కడికి నెక్కడ నీ-
తోడ నలుగఁగ నంత దొడ్డదాననా
(॥ఏడ॥)
నాకు నీకు నేమి వోదు నాఁడె నాఁటి కాయెఁబోయె
పోకుమంటా నాఁగేవు పొద్దువోదా
పైకొన చుట్టఱికానం బగ సాధించఁగ నీకు
లోకము లోపలను మెలుంతలు లేరా
(॥ఏడ॥)
నన్ను నేల చెనకేవు నా తెరువు నీకునేల
నున్నట్ల చక్కఁజాడ నుండరాదా
కన్నుల లేనగవుల కసరుల జంకెనల
సన్నలఁదిట్టఁగ నే నీ సరిదాననా
(॥ఏడ॥)
నాదెస యేమి చూచేవు నమ్మిక బాసలె చాలు
సేద దేర నేమైనాఁ జేయరాదా
ఆదరించి నన్ను వేంకటాద్రీశ కూడితివి
కాదన నీకంటె నేఁ జక్కని దాననా
(||pallavi||)
eḍageḍa yĕṁtagĕṁta yĕkkaḍigi nĕkkaḍa nī-
toḍa nalugam̐ga naṁta dŏḍḍadānanā
(||eḍa||)
nāgu nīgu nemi vodu nām̐ḍĕ nām̐ṭi kāyĕm̐boyĕ
pogumaṁṭā nām̐gevu pŏdduvodā
paigŏna suṭṭaṟigānaṁ baga sādhiṁcham̐ga nīgu
logamu lobalanu mĕluṁtalu lerā
(||eḍa||)
nannu nela sĕnagevu nā tĕruvu nīgunela
nunnaṭla sakkam̐jāḍa nuṁḍarādā
kannula lenagavula kasarula jaṁkĕnala
sannalam̐diṭṭam̐ga ne nī saridānanā
(||eḍa||)
nādĕsa yemi sūsevu nammiga bāsalĕ sālu
seda dera nemainām̐ jeyarādā
ādariṁchi nannu veṁkaḍādrīśha kūḍidivi
kādana nīgaṁṭĕ nem̐ jakkani dānanā