(॥పల్లవి॥)
ఏడ సుజ్ఞాన మేడ తెలివి నాకు
బూడిదిలో హోమమై పోయఁ గాలము
(॥ఏడ॥)
ఇదె మేలయ్యెడి నా కదె మేలయ్యెడి నని
కదిసిన యాసచేఁ గడవలేక
యెదురుచూచి చూచి యెలయించి యెలయించి
పొదచాటు మృగమై పోయఁ గాలము
(॥ఏడ॥)
ఇంతటఁ దీరెడి దుఃఖ మంతటఁ దీరెడినని
వింతవింత వగలచే వేఁగివేఁగి
చింతయు వేదనలఁ జిక్కువడుచు నగ్ని-
పొంతనున్న వెన్నయై పోయఁ గాలము
(॥ఏడ॥)
యిక్కడ సుఖము నా కక్కడ సుఖంబని
యెక్కడికైనా నూర కేఁగియేఁగి
గక్కన శ్రీతిరువేంకటపతిఁ గానక
పుక్కిటి పురాణమయి పోయఁ గాలము
(||pallavi||)
eḍa sujñāna meḍa tĕlivi nāgu
būḍidilo homamai poyam̐ gālamu
(||eḍa||)
idĕ melayyĕḍi nā kadĕ melayyĕḍi nani
kadisina yāsasem̐ gaḍavalega
yĕdurusūsi sūsi yĕlayiṁchi yĕlayiṁchi
pŏdasāḍu mṛgamai poyam̐ gālamu
(||eḍa||)
iṁtaḍam̐ dīrĕḍi duḥkha maṁtaḍam̐ dīrĕḍinani
viṁtaviṁta vagalase vem̐givem̐gi
siṁtayu vedanalam̐ jikkuvaḍusu nagni-
pŏṁtanunna vĕnnayai poyam̐ gālamu
(||eḍa||)
yikkaḍa sukhamu nā kakkaḍa sukhaṁbani
yĕkkaḍigainā nūra kem̐giyem̐gi
gakkana śhrīdiruveṁkaḍabadim̐ gānaga
pukkiḍi purāṇamayi poyam̐ gālamu