(॥పల్లవి॥)
ఎపుడు నాయెడ నీకు నిదివలెనా
కపటాలు నిజములు కలిగినాతఁడవు
(॥ఎపుడు॥)
వెల్లిగా నీవూర్పు వేదమట వేఁడి
చల్లీని శ్రుతికి నుష్ణము గలదా
పెల్లుగ నిరువంకఁ బిరువీకులై వేఁడి
చల్ద నీదైనా వెచ్చనిది గావలదా
(॥ఎపుడు॥)
నగు నీమాటలే పురాణంబులట బొంకు
దగిలీని చదువులింతయు బొంకులా
తెగి యిరువంకలఁ దీదీపులై నీ
పొగరుల మాటలెప్పుడును నిక్కము లా
(॥ఎపుడు॥)
చలివేఁడిచూపుల జాణవట యిట్టె
బలసి నాపైఁ బరపఁగవలెనా
కలికివై తిరువేంకటవిభుఁడ నన్నుఁ
గలయక యలయించి కలిసితివిపుడు
(||pallavi||)
ĕbuḍu nāyĕḍa nīgu nidivalĕnā
kabaḍālu nijamulu kaliginādam̐ḍavu
(||ĕbuḍu||)
vĕlligā nīvūrbu vedamaḍa vem̐ḍi
sallīni śhrudigi nuṣhṇamu galadā
pĕlluga niruvaṁkam̐ biruvīgulai vem̐ḍi
salda nīdainā vĕchchanidi gāvaladā
(||ĕbuḍu||)
nagu nīmāḍale purāṇaṁbulaḍa bŏṁku
dagilīni saduvuliṁtayu bŏṁkulā
tĕgi yiruvaṁkalam̐ dīdībulai nī
pŏgarula māḍalĕppuḍunu nikkamu lā
(||ĕbuḍu||)
salivem̐ḍisūbula jāṇavaḍa yiṭṭĕ
balasi nābaim̐ barabam̐gavalĕnā
kaligivai tiruveṁkaḍavibhum̐ḍa nannum̐
galayaga yalayiṁchi kalisidivibuḍu