(॥పల్లవి॥)
ఏ పాటి తన కర్మ మాపాటి కాపాటె
శ్రీపతిదాసుఁ డయితే చిహ్న లిటువలెఁ బో
(॥ఏపా॥)
అందరిని నిర్మలులే యని తలఁచిన తన-
నింద లేని మనసే నిర్మలము
మందలించి లోకులతో మంచి మాఁట లాడితేను
బందెలేని తన నోరే భావించ మంచిది
(॥ఏపా॥)
అంతటాను హరి యున్నాఁడని చూచినఁ దన-
యంతరంగమున నుండు నీ దేవుఁడే
చింతించి యీ జగము చేకొని పావనమంటే
పంతపు తన దేహముఁ బరమపావనమే
(॥ఏపా॥)
పుట్టితేఁ దన పాలికిఁ బుట్టే నీ ప్రపంచము
దట్టమైన పుట్టెల్లఁ దనతోడిదే
యిట్టే శ్రీవేంకటేశుఁ డిచ్చినాఁడీ గుణము
పట్టమై నావద్దనుండు పరమవిజ్ఞానము
(||pallavi||)
e pāḍi tana karma mābāḍi kābāḍĕ
śhrībadidāsum̐ ḍayide sihna liḍuvalĕm̐ bo
(||ebā||)
aṁdarini nirmalule yani talam̐sina tana-
niṁda leni manase nirmalamu
maṁdaliṁchi logulado maṁchi mām̐ṭa lāḍidenu
baṁdĕleni tana nore bhāviṁcha maṁchidi
(||ebā||)
aṁtaḍānu hari yunnām̐ḍani sūsinam̐ dana-
yaṁtaraṁgamuna nuṁḍu nī devum̐ḍe
siṁtiṁchi yī jagamu segŏni pāvanamaṁṭe
paṁtabu tana dehamum̐ baramabāvaname
(||ebā||)
puṭṭidem̐ dana pāligim̐ buṭṭe nī prabaṁchamu
daṭṭamaina puṭṭĕllam̐ danadoḍide
yiṭṭe śhrīveṁkaḍeśhum̐ ḍichchinām̐ḍī guṇamu
paṭṭamai nāvaddanuṁḍu paramavijñānamu