(॥పల్లవి॥)
ఏ కాలమేది దనకెట్ల సుఖమైయుండు -
నా కాలవశతఁ దానట్లుండవలనె
(॥ఏకా॥)
బలువియోగాగ్ని దలఁపంగ నెట్టిదొకాని
చలిగాలి యెండనుచు జాలిఁ బడవలనె
వలరాజుకోపమెటువంటిదో పడఁతులకు
తలిరాకు చేఁదనుచుఁ దలపోయవలనె
(॥ఏకా॥)
భావంబు తలపోఁత బలిమెట్టిదోకాని
నోవి దోఁపనిచోట నొచ్చెననవలనె
ఈ విరహపరితాపమిఁకనెట్టిదో కాని
కోవిలల కూఁతలకుఁ గోపించవలనె
(॥ఏకా॥)
తిరువేంకటేశుకృప తియ్యమెట్టిదొ కాని
చిరునవ్వు మోవిపైఁ జెరలాడవలనె
సురతసౌభాగ్యముల సొంపులెట్టివొ కాని
మురిపెంపుఁ గనుచూపు ముయ్యఁగావలనె
(||pallavi||)
e kālamedi danagĕṭla sukhamaiyuṁḍu -
nā kālavaśhadam̐ dānaṭluṁḍavalanĕ
(||egā||)
baluviyogāgni dalam̐paṁga nĕṭṭidŏgāni
saligāli yĕṁḍanusu jālim̐ baḍavalanĕ
valarājugobamĕḍuvaṁṭido paḍam̐tulagu
talirāgu sem̐danusum̐ dalaboyavalanĕ
(||egā||)
bhāvaṁbu talabom̐ta balimĕṭṭidogāni
novi dom̐panisoḍa nŏchchĕnanavalanĕ
ī virahabaridābamim̐kanĕṭṭido kāni
kovilala kūm̐talagum̐ gobiṁchavalanĕ
(||egā||)
tiruveṁkaḍeśhukṛpa tiyyamĕṭṭidŏ kāni
sirunavvu movibaim̐ jĕralāḍavalanĕ
suradasaubhāgyamula sŏṁpulĕṭṭivŏ kāni
muribĕṁpum̐ ganusūbu muyyam̐gāvalanĕ