దోయము లే దిందు కేమి దొడ్డవాఁడవు
(॥పల్లవి॥)
దోయము లే దిందు కేమి దొడ్డవాఁడవు
ఆసల నెవ్వరైనా ని న్నాడుకొనేరా
(॥దోము॥)
చెలరేఁగి యాపె నీపై సేసలు వెట్టఁగ వచ్చె
వలనుగా నీ శిరసు వంచవయ్యా
నలువంక నామాటకు నవ్వులు నవ్వేవు నీవు
కెలనివా రింతలో మొక్కితి వనేరా
(॥దోము॥)
కడఁగి అప్పటి నాపై కంకణము గట్ట వచ్చె
జడియక నీవు చేయి చాఁచవయ్యా
సిడిముడి యింతలో సిబ్చితిపడేవు నీవు
వొడికానఁ దమ్ములాన కొగ్గితి వనేరా
(॥దోము॥)
కూరిమి నలమేల్మంగ గుబ్బ లొత్తఁగ వచె
ఆరితేరి వురమున నానుకోవయ్యా
యీరీతి శ్రీవేంకటేశ యెనసియు లోఁగేవు
భారాన ని న్నిందరు మోపరి వనేరా
(||pallavi||)
doyamu le diṁdu kemi dŏḍḍavām̐ḍavu
āsala nĕvvarainā ni nnāḍugŏnerā
(||domu||)
sĕlarem̐gi yābĕ nībai sesalu vĕṭṭam̐ga vachchĕ
valanugā nī śhirasu vaṁchavayyā
naluvaṁka nāmāḍagu navvulu navvevu nīvu
kĕlanivā riṁtalo mŏkkidi vanerā
(||domu||)
kaḍam̐gi appaḍi nābai kaṁkaṇamu gaṭṭa vachchĕ
jaḍiyaga nīvu seyi sām̐savayyā
siḍimuḍi yiṁtalo sibchidibaḍevu nīvu
vŏḍigānam̐ dammulāna kŏggidi vanerā
(||domu||)
kūrimi nalamelmaṁga gubba lŏttam̐ga vasĕ
ārideri vuramuna nānugovayyā
yīrīdi śhrīveṁkaḍeśha yĕnasiyu lom̐gevu
bhārāna ni nniṁdaru mobari vanerā