(॥పల్లవి॥)
దోసము దోసము దొర నే మనినా
యీసు లేని విభుఁ డిచ్చకుఁ డతఁడూ
(॥దోసము॥)
పంతము లాడకు పగతోఁ జూడకు
కాంతుఁడు నిను నిదె కైకొనును
యెంత వడియు నీ వెరఁగక తిట్టిన
వంతుకు మొక్కవె వైపరి యతఁడూ
(॥దోసము॥)
కోపము మానుము గుంపెన లుడుగుము
తీపుల నీపైఁ దెగఁ డతఁడు
చే పట్టఁగ గోరఁ జిమ్మినయందుకు
మోపుచు శిరసున మొక్కవె యిపుడు
(॥దోసము॥)
చలము లేమిటికి జంకెన తగ దిఁక
బలిమి శ్రీవెంకటపతి గూడె
తొలుత నీ వతనిఁ దోసి పెనఁగితివి
అలరుచు మొక్కవె అన్నియుఁ దేరె
(||pallavi||)
dosamu dosamu dŏra ne maninā
yīsu leni vibhum̐ ḍichchagum̐ ḍadam̐ḍū
(||dosamu||)
paṁtamu lāḍagu pagadom̐ jūḍagu
kāṁtum̐ḍu ninu nidĕ kaigŏnunu
yĕṁta vaḍiyu nī vĕram̐gaga tiṭṭina
vaṁtugu mŏkkavĕ vaibari yadam̐ḍū
(||dosamu||)
kobamu mānumu guṁpĕna luḍugumu
tībula nībaim̐ dĕgam̐ ḍadam̐ḍu
se paṭṭam̐ga goram̐ jimminayaṁdugu
mobusu śhirasuna mŏkkavĕ yibuḍu
(||dosamu||)
salamu lemiḍigi jaṁkĕna taga dim̐ka
balimi śhrīvĕṁkaḍabadi gūḍĕ
tŏluda nī vadanim̐ dosi pĕnam̐gidivi
alarusu mŏkkavĕ anniyum̐ derĕ