(॥పల్లవి॥)
ధర్మమునకే మము దయఁ గావవే యిఁక
నిర్మలుఁడవు నిను నే మెరిఁగేమా
(॥ధర్మ॥)
కాయధారులము కర్మలోలులము
మాయ కగపడినమనుజులము
పాయపుమదమున భ్రమసే మా మనసు
నీయెడఁ దగులై నిలిచీనా
(॥ధర్మ॥)
చాపల్యగుణము జడులమన్నిటాను
పాపపుణ్యసంబద్ధులము
పైపైఁగోర్కుల ప్రబలేమాబ్రదుకు
యేపనులకు నీకెక్కీనా
(॥ధర్మ॥)
అతిప్రాకృతులము అహంకారులము
సతతంబునుఁ జంచలులము
హితవుగ శ్రీవేంకటేశ యేలితివి
తతితో నీభక్తి తగ మరచేమా
(||pallavi||)
dharmamunage mamu dayam̐ gāvave yim̐ka
nirmalum̐ḍavu ninu ne mĕrim̐gemā
(||dharma||)
kāyadhārulamu karmalolulamu
māya kagabaḍinamanujulamu
pāyabumadamuna bhramase mā manasu
nīyĕḍam̐ dagulai nilisīnā
(||dharma||)
sābalyaguṇamu jaḍulamanniḍānu
pābabuṇyasaṁbaddhulamu
paibaim̐gorgula prabalemābradugu
yebanulagu nīgĕkkīnā
(||dharma||)
adiprākṛtulamu ahaṁkārulamu
sadataṁbunum̐ jaṁchalulamu
hidavuga śhrīveṁkaḍeśha yelidivi
tadido nībhakti taga marasemā