(॥పల్లవి॥)
దేవ నీ మాయతిమిర మెట్టిదో నా-
భావము చూచి గొబ్బనఁ గానవే
(॥దేవ॥)
వెడదు:ఖమపుడెల్లా వేరుచుండుదుఁగాని
తడవి విరతిఁబొంది తలఁగలేను
ఆడియాసలఁ దిరిగి అలుయుచుండుదుఁగాని
మడి దొసకుల నివి మానలేను
(॥దేవ॥)
హేయము స్త్రీసుఖమని యెఱుఁగుచుండుదుఁగాని
పాయపుమదముచేతఁ బాయలేను
పాయనిపాపాలు చూచి భయమందుచుందుఁగాని
వోయయ్య యివి సేయకుండలేను
(॥దేవ॥)
కలకాల మిన్నియును గందు విందుఁగాని మఱి
యెలమి నొక్కటనైన యెచ్చరలేను
బలిమి శ్రీవేంకటేశ బంధముక్తునిఁజేసి
తలఁపులో నెలకొని దయఁజూడవయ్యా
(||pallavi||)
deva nī māyadimira mĕṭṭido nā-
bhāvamu sūsi gŏbbanam̐ gānave
(||deva||)
vĕḍadu:khamabuḍĕllā verusuṁḍudum̐gāni
taḍavi viradim̐bŏṁdi talam̐galenu
āḍiyāsalam̐ dirigi aluyusuṁḍudum̐gāni
maḍi dŏsagula nivi mānalenu
(||deva||)
heyamu strīsukhamani yĕṟum̐gusuṁḍudum̐gāni
pāyabumadamusedam̐ bāyalenu
pāyanibābālu sūsi bhayamaṁdusuṁdum̐gāni
voyayya yivi seyaguṁḍalenu
(||deva||)
kalagāla minniyunu gaṁdu viṁdum̐gāni maṟi
yĕlami nŏkkaḍanaina yĕchcharalenu
balimi śhrīveṁkaḍeśha baṁdhamuktunim̐jesi
talam̐pulo nĕlagŏni dayam̐jūḍavayyā