దవ్వుల విరహమోప దగ్గరి గుట్టును నేర
(॥పల్లవి॥)
దవ్వుల విరహమోప దగ్గరి గుట్టును నేర
పువ్వువంటిది నా మతి బుద్ధులిఁకఁ జెప్పరే
(॥దవ్వు॥)
తమకించి పొదిగితే తరితీపు చాలదు
జమళి సిగ్గులైతే చవిలేదు
తెమలని వొరపైతే తేఁకువలు మెరయవు
భ్రమసి వుందాన నింకఁ బతితో నేమందునే
(॥దవ్వు॥)
పక్కన నే నవ్వితేను పంతానకు వెలితయ్యా
లక్కవలెఁ గరఁగితే లావు చాలదు
వెక్కసానఁ బెనఁగితే వేసటలు గనమౌను
యెక్కడనున్నదో మేను యిట్లానుందాననే
(॥దవ్వు॥)
తొలుత నేఁ జెనకితే దొమ్ములయ్యీఁ జేఁతలు
తలవంచుకుండితే దంటనందురు
కలసెను శ్రీవేంకట ఘనుఁడింతలో నన్ను
నెలకొంటి సంతసాన నేరుపులింకెట్టివే
(||pallavi||)
davvula virahamoba daggari guṭṭunu nera
puvvuvaṁṭidi nā madi buddhulim̐kam̐ jĕppare
(||davvu||)
tamagiṁchi pŏdigide taridību sāladu
jamaḽi siggulaide saviledu
tĕmalani vŏrabaide tem̐kuvalu mĕrayavu
bhramasi vuṁdāna niṁkam̐ badido nemaṁdune
(||davvu||)
pakkana ne navvidenu paṁtānagu vĕlidayyā
lakkavalĕm̐ garam̐gide lāvu sāladu
vĕkkasānam̐ bĕnam̐gide vesaḍalu ganamaunu
yĕkkaḍanunnado menu yiṭlānuṁdānane
(||davvu||)
tŏluda nem̐ jĕnagide dŏmmulayyīm̐ jem̐talu
talavaṁchuguṁḍide daṁṭanaṁduru
kalasĕnu śhrīveṁkaḍa ghanum̐ḍiṁtalo nannu
nĕlagŏṁṭi saṁtasāna nerubuliṁkĕṭṭive