(॥పల్లవి॥)
దవ్వుల నుండవే యాల దగ్గరేవు ఆతఁ-
దెవ్వరౌతా నెఱఁగవిదేమే చెలియా
(॥దవ్వు॥)
ఒద్దికతో చనుదోయి నొరయుచు కంట-
నద్దలింపుచుఁ దిట్టేవు అమ్మమీఁదను
ముద్దుమోము విరియించి మురిసేవు ఇంత
వద్దువో ఆతనితో గర్వము నీకుఁ జెలియా
(॥దవ్వు॥)
బొమ్మముడి జంకెనలఁ బొలయుచు మోవిఁ
దమ్మచూపి సన్న సేసి తనరేవు
చిమ్మేవు నీ చెమటలు చెక్కు మీఁద ఓ-
యమ్మరో యాతనితో వొయ్యార మేలే చెలియా
(॥దవ్వు॥)
మొరము మెట్టెలు పాదమున మెట్టి
చెరఁగులోపల గోరఁ జెనకేవు
కరఁగి వేంకటపతి కౌఁగిట నీ-
నెరతనములు చూప నేర్తువా చెలియా
(||pallavi||)
davvula nuṁḍave yāla daggarevu ādam̐-
dĕvvaraudā nĕṟam̐gavideme sĕliyā
(||davvu||)
ŏddigado sanudoyi nŏrayusu kaṁṭa-
naddaliṁpusum̐ diṭṭevu ammamīm̐danu
muddumomu viriyiṁchi murisevu iṁta
vadduvo ādanido garvamu nīgum̐ jĕliyā
(||davvu||)
bŏmmamuḍi jaṁkĕnalam̐ bŏlayusu movim̐
dammasūbi sanna sesi tanarevu
simmevu nī sĕmaḍalu sĕkku mīm̐da o-
yammaro yādanido vŏyyāra mele sĕliyā
(||davvu||)
mŏramu mĕṭṭĕlu pādamuna mĕṭṭi
sĕram̐gulobala goram̐ jĕnagevu
karam̐gi veṁkaḍabadi kaum̐giḍa nī-
nĕradanamulu sūba nerduvā sĕliyā