దైవమా నీవే యిందు దయ దలఁచుటఁ గాక
(॥పల్లవి॥)
దైవమా నీవే యిందు దయ దలఁచుటఁ గాక
తోవనున్న జీవులెట్లు తోసేరు నీమాయ
(॥దైవ॥)
పలుచవులందునెల్ల ప్రాణమే మిక్కిలి చవి
బలిమి తీపులలోనఁ బ్రాణమే తీపు
యిలపైఁ బూజ్యులలోన నింతులే కడుఁబూజ్యులు
తలఁచి జీవులు యెట్టు దాఁటేరు నీమాయ
(॥దైవ॥)
తగు చుట్టరికాలలో ధనమే చుట్టరికము
జగతిఁ గట్టని కట్టు సంసారము
వగలైన గుణాలలో వైరమే నిజగుణము
జిగిఁ బ్రాణులెట్లు గెలిచేరు నీమాయ
(॥దైవ॥)
తమలో నెవ్వరికైనా తమ జాతి తమ నేర్పు
తమకు నెక్కుడై తోఁచు తక్కువనరు
నెమకి శ్రీవేంకటేశ నీదాసులకే కాని
భ్రమసిన జీవులెల్లాఁ బాయరు నీమాయ
(||pallavi||)
daivamā nīve yiṁdu daya dalam̐suḍam̐ gāga
tovanunna jīvulĕṭlu toseru nīmāya
(||daiva||)
palusavulaṁdunĕlla prāṇame mikkili savi
balimi tībulalonam̐ brāṇame tību
yilabaim̐ būjyulalona niṁtule kaḍum̐būjyulu
talam̐si jīvulu yĕṭṭu dām̐ṭeru nīmāya
(||daiva||)
tagu suṭṭarigālalo dhaname suṭṭarigamu
jagadim̐ gaṭṭani kaṭṭu saṁsāramu
vagalaina guṇālalo vairame nijaguṇamu
jigim̐ brāṇulĕṭlu gĕliseru nīmāya
(||daiva||)
tamalo nĕvvarigainā tama jādi tama nerbu
tamagu nĕkkuḍai tom̐su takkuvanaru
nĕmagi śhrīveṁkaḍeśha nīdāsulage kāni
bhramasina jīvulĕllām̐ bāyaru nīmāya