బుద్ధిమంతుఁడ వౌదువు పూఁచి బతుకఁ గలవు
(॥పల్లవి॥)
బుద్ధిమంతుఁడ వౌదువు పూఁచి బతుకఁ గలవు
వొద్దికతో నాకిపు డొక్క మనసాయను
(॥బుద్ధి॥)
యేతులు నెరపవచ్చు నెమ్మెలాడుకొనవచ్చు
నాతోడి నవ్వులె నయమా నీకు
ఆతలివారైతె నిన్ను నన్నిటాఁ గాకు సేతురు
చేతికి లోనయినవారిఁ జెనకితే మేలుగా
(॥బుద్ధి॥)
బాలు సేయంగవచ్చు పలుమారు బొంకవచ్చు
ఆసలు మాతోడిపొందు అనువా నీకు
పోసవోని వారయితె ముయికి మయి సేతురు
వాసి మానాపతులనె వంచుకొంటేఁ జెల్లునా
(॥బుద్ధి॥)
గుట్టుసేసుకొనవచ్చు కూరిమి గొరవచ్చు
యిట్టి మాకూటములె యితవా నీకు
ఱట్టుసేతు రిందరు నాఱడి శ్రీవెంకటేశ
మట్టుతోడి వారినె మన్నించితేఁ దగుఁగా
(||pallavi||)
buddhimaṁtum̐ḍa vauduvu pūm̐si badugam̐ galavu
vŏddigado nāgibu ḍŏkka manasāyanu
(||buddhi||)
yedulu nĕrabavachchu nĕmmĕlāḍugŏnavachchu
nādoḍi navvulĕ nayamā nīgu
ādalivāraidĕ ninnu nanniḍām̐ gāgu seduru
sedigi lonayinavārim̐ jĕnagide melugā
(||buddhi||)
bālu seyaṁgavachchu palumāru bŏṁkavachchu
āsalu mādoḍibŏṁdu anuvā nīgu
posavoni vārayidĕ muyigi mayi seduru
vāsi mānābadulanĕ vaṁchugŏṁṭem̐ jĕllunā
(||buddhi||)
guṭṭusesugŏnavachchu kūrimi gŏravachchu
yiṭṭi māgūḍamulĕ yidavā nīgu
ṟaṭṭusedu riṁdaru nāṟaḍi śhrīvĕṁkaḍeśha
maṭṭudoḍi vārinĕ manniṁchidem̐ dagum̐gā