(॥పల్లవి॥)
భోగము నేను నీకు, భోగివి నీవు
శ్రీగురుఁడ విన్నిటాను చిత్తగించు నన్నును
(॥భోగ॥)
చక్కని జన్మపు సంసారవృక్షమునకు
పక్కున(వ) ఫలము నీవు భావించగా
మక్కువఁ గర్మమనేటి మత్తగజమునకును
యెక్కిన మావటీఁడవు యెంచఁగ నీవు
(॥భోగ॥)
నెట్టన దేహమనేటి నిర్మలరాజ్యమునకు
పట్టమేలుచుండిన భూపతివి నీవే
దిట్టమైన చిత్తమనే తేజిగుఱ్ఱమునకు
వొట్టుక రేవంతుఁడవు వుపమింప నీవు
(॥భోగ॥)
సంతతమైన భక్తిచంద్రోదయమునకు
రంతులఁ జెలఁగు సముద్రమవు నీవు
చెంతల శ్రీవేంకటేశ జీవుఁడనే మేడలోన
అంతర్యామివి నీవు అంకెలఁజూచినను
(||pallavi||)
bhogamu nenu nīgu, bhogivi nīvu
śhrīgurum̐ḍa vinniḍānu sittagiṁchu nannunu
(||bhoga||)
sakkani janmabu saṁsāravṛkṣhamunagu
pakkuna(va) phalamu nīvu bhāviṁchagā
makkuvam̐ garmamaneḍi mattagajamunagunu
yĕkkina māvaḍīm̐ḍavu yĕṁcham̐ga nīvu
(||bhoga||)
nĕṭṭana dehamaneḍi nirmalarājyamunagu
paṭṭamelusuṁḍina bhūbadivi nīve
diṭṭamaina sittamane tejiguṭramunagu
vŏṭṭuga revaṁtum̐ḍavu vubamiṁpa nīvu
(||bhoga||)
saṁtadamaina bhaktisaṁdrodayamunagu
raṁtulam̐ jĕlam̐gu samudramavu nīvu
sĕṁtala śhrīveṁkaḍeśha jīvum̐ḍane meḍalona
aṁtaryāmivi nīvu aṁkĕlam̐jūsinanu