(॥పల్లవి॥)
భోగము నాయందు నీకు భోగివి నీవు
శ్రీగురుఁడ విన్నిటాను చిత్తగించు నన్నును
(॥భోగ॥)
చక్కని జన్మపు సంసారవృక్షమునకు
పక్కున ఫలము నీవు భావించఁగా
మక్కువ కర్మమనేటి మత్తగజమునకును
యెక్కువ మావటీఁడవు యెంచఁగ నీవు
(॥భోగ॥)
నెట్టన దేహమనేటి నిర్మల రాజ్యమునకు
పట్టమేలు చుండిన భూపతివి నీవే
దిట్టయిన మనసనేటి తేజి గుఱ్ఱమునకు
వొట్టిన రేవంతుఁడవు వుపమింప నీవు
(॥భోగ॥)
సంతసమైన భక్తి చంద్రోదయమునకు
రంతులఁ జెలఁగు సముద్రమవు నీవు
చెంతల శ్రీవేంకటేశ జీవుఁడనే మేడలోన
అంతర్యామివి నీవు అంకెల జూడఁగను
(||pallavi||)
bhogamu nāyaṁdu nīgu bhogivi nīvu
śhrīgurum̐ḍa vinniḍānu sittagiṁchu nannunu
(||bhoga||)
sakkani janmabu saṁsāravṛkṣhamunagu
pakkuna phalamu nīvu bhāviṁcham̐gā
makkuva karmamaneḍi mattagajamunagunu
yĕkkuva māvaḍīm̐ḍavu yĕṁcham̐ga nīvu
(||bhoga||)
nĕṭṭana dehamaneḍi nirmala rājyamunagu
paṭṭamelu suṁḍina bhūbadivi nīve
diṭṭayina manasaneḍi teji guṭramunagu
vŏṭṭina revaṁtum̐ḍavu vubamiṁpa nīvu
(||bhoga||)
saṁtasamaina bhakti saṁdrodayamunagu
raṁtulam̐ jĕlam̐gu samudramavu nīvu
sĕṁtala śhrīveṁkaḍeśha jīvum̐ḍane meḍalona
aṁtaryāmivi nīvu aṁkĕla jūḍam̐ganu