(॥పల్లవి॥)
భారము నీపైవేసి బ్రదికియుండుటే మేలు
నారాయణుఁడ నీవే నాకుఁ గలవనుచూ
(॥భార॥)
శరణన వెరపయ్యీ సామజముఁ గాచినట్టు
వరుస దావతిపడి వచ్చేవంటా
హరి కృష్ణ యన వెరపయ్యీ ద్రౌపదివర
మిరవుగ నిచ్చినట్టు యిచ్చేవో యనుచు
(॥భార॥)
చేత మొక్క వెరపయ్యీ చీర లిచ్చి యింతులకు
బాఁతిపడ్డట్టే నన్నుఁ బైకొనే వంటా
ఆతల నమ్మఁగ వెరపయ్యీఁ బాండవులవలెఁ
గాతరాన వెంట వెంటఁ గాచియుండే వనుచు
(॥భార॥)
ఆరగించుమన వెరపయ్యీ శబరివలె
ఆరయ నెంగిలి యన కంటే వంటా
యేరీతి నన వెఱతు యిచ్చైనట్లఁ గావు
కూరిమి శ్రీ వేంకటేశ గోవులఁ గాచినట్లు
(||pallavi||)
bhāramu nībaivesi bradigiyuṁḍuḍe melu
nārāyaṇum̐ḍa nīve nāgum̐ galavanusū
(||bhāra||)
śharaṇana vĕrabayyī sāmajamum̐ gāsinaṭṭu
varusa dāvadibaḍi vachchevaṁṭā
hari kṛṣhṇa yana vĕrabayyī draubadivara
miravuga nichchinaṭṭu yichchevo yanusu
(||bhāra||)
seda mŏkka vĕrabayyī sīra lichchi yiṁtulagu
bām̐tibaḍḍaṭṭe nannum̐ baigŏne vaṁṭā
ādala nammam̐ga vĕrabayyīm̐ bāṁḍavulavalĕm̐
gādarāna vĕṁṭa vĕṁṭam̐ gāsiyuṁḍe vanusu
(||bhāra||)
āragiṁchumana vĕrabayyī śhabarivalĕ
āraya nĕṁgili yana kaṁṭe vaṁṭā
yerīdi nana vĕṟadu yichchainaṭlam̐ gāvu
kūrimi śhrī veṁkaḍeśha govulam̐ gāsinaṭlu