బడలి వున్నది మోము పచ్చి దేరీని
(॥పల్లవి॥)
బడలి వున్నది మోము పచ్చి దేరీని
చిడిముడిఁ బన్నీరు చిత్తగించవయ్యా
(॥॥)
విందువలె మా యింటికి విచ్చేసితి విన్నాళ్ళకు
కుందనపు పీఁటమీఁదఁ గూచుండవయ్యా
వొందిలి నిన్నంతేసి వుపచరించ నేరము
అందపు నా చిలుక ప్రియము వినవయ్యా
(॥॥)
నా మోమై నన్నుఁ జూచి నవ్వితి విన్నాళ్ళకు
కామించినా జవ్వనమేకాని కేదయ్యా
యే మనవలెనో నీతో నెఱఁగము మాటాడ
ఆమని మా మోవితేనె లారగించవయ్యా
(॥॥)
కోరి నాపైఁ జేయి వేసి కూడితి విన్నాళ్ళకు
కేరుచుఁ జుట్టమవు మొక్కించుకోవయ్యా
యీ రీతి శ్రీ వేంకటేశ యిత వేదో తెలియము
నేరుపు నీ బుద్ధి నాకు నేఁడు గృపనయ్యా.
(||pallavi||)
baḍali vunnadi momu pachchi derīni
siḍimuḍim̐ bannīru sittagiṁchavayyā
(||||)
viṁduvalĕ mā yiṁṭigi vichchesidi vinnāḽḽagu
kuṁdanabu pīm̐ṭamīm̐dam̐ gūsuṁḍavayyā
vŏṁdili ninnaṁtesi vubasariṁcha neramu
aṁdabu nā siluga priyamu vinavayyā
(||||)
nā momai nannum̐ jūsi navvidi vinnāḽḽagu
kāmiṁchinā javvanamegāni kedayyā
ye manavalĕno nīdo nĕṟam̐gamu māḍāḍa
āmani mā movidenĕ lāragiṁchavayyā
(||||)
kori nābaim̐ jeyi vesi kūḍidi vinnāḽḽagu
kerusum̐ juṭṭamavu mŏkkiṁchugovayyā
yī rīdi śhrī veṁkaḍeśha yida vedo tĕliyamu
nerubu nī buddhi nāgu nem̐ḍu gṛpanayyā.