అయ్యో యేమరి నే నాఁ డప్పు డేమై వుంటినో
(॥పల్లవి॥)
అయ్యో యేమరి నే నాఁ డప్పు డేమై వుంటినో
అయ్యడ నీ దాసి నైతే ఆదరింతుగా
(॥అయ్యో॥)
అల్లనాఁడు బాలుఁడవై ఆవులఁగాచేవేళ
చిల్లర దూడనైతే చేరి కాతువుగా
వల్లెగా విటుఁడవై రేపల్లెలో నుండే నాఁడు
గొల్లెత నయినా నన్ను కూడుకొందుగా
(॥అయ్యో॥)
మేలిమి రామావతారవేళ రాయి రప్ప నైనా
కాలు మోపి బదికించి కాతువుగా
వాలి సుగ్రీవులవద్ద వానరమై వుండినాను
యేలి నన్నుఁ బనిగొని యీడేర్తువుగా
(॥అయ్యో॥)
వారిధిలో మచ్చ కూర్మావతారములైన నాఁడు
నీరులో జంతువునైనా నీవు గాతువుగా
యీరీతి శ్రీ వేంకటేశ యేలితివి నన్ను నిట్టే
మోరతోపున నిన్నాళ్ళు మోసపోతిఁగా
(||pallavi||)
ayyo yemari ne nām̐ ḍappu ḍemai vuṁṭino
ayyaḍa nī dāsi naide ādariṁtugā
(||ayyo||)
allanām̐ḍu bālum̐ḍavai āvulam̐gāseveḽa
sillara dūḍanaide seri kāduvugā
vallĕgā viḍum̐ḍavai reballĕlo nuṁḍe nām̐ḍu
gŏllĕda nayinā nannu kūḍugŏṁdugā
(||ayyo||)
melimi rāmāvadāraveḽa rāyi rappa nainā
kālu mobi badigiṁchi kāduvugā
vāli sugrīvulavadda vānaramai vuṁḍinānu
yeli nannum̐ banigŏni yīḍerduvugā
(||ayyo||)
vāridhilo machcha kūrmāvadāramulaina nām̐ḍu
nīrulo jaṁtuvunainā nīvu gāduvugā
yīrīdi śhrī veṁkaḍeśha yelidivi nannu niṭṭe
moradobuna ninnāḽḽu mosabodim̐gā