(॥పల్లవి॥)
అయ్యో యేమనవచ్చు నా సాస నీ పతి
యేయెడఁ (యెయ్యెడ?)బాయకపోయ నేమవునోయమ్మా
(॥అయ్యో॥)
కోవిలకూఁతలు విని కొమ్మ విలిచీనంటా
దావతితో రమణుఁడు దగ్గరఁబోయి
ఆవలనొక నెమలి అంతలోనేఁగఁగఁ జూచి
వేవేగ చెలియంటా వెంటఁ గూడఁబారె
(॥అయ్యో॥)
కీరము వేరొకచోటఁ గెలయుచునుండఁగాను
చేరఁబోయె సతియందుఁ జెలఁగీనంటా
నీరులోతామరమీఁద నిండుఁదుమ్మిదలఁ జూచి
కోరి యింతిముఖమంటాఁ గొలనిలో దుమికె
(॥అయ్యో॥)
చెంతఁబావురాలమోఁత చెలిమంతనములంటా
సంతసానఁ బొదరింటి చాయకేఁగెను
అంతలో శ్రీవేంకటేశుఁడలమేలుమంగఁ గని
వింతరతులను గూడి విఱ్ఱవీఁగెను
(||pallavi||)
ayyo yemanavachchu nā sāsa nī padi
yeyĕḍam̐ (yĕyyĕḍa?)bāyagaboya nemavunoyammā
(||ayyo||)
kovilagūm̐talu vini kŏmma vilisīnaṁṭā
dāvadido ramaṇum̐ḍu daggaram̐boyi
āvalanŏga nĕmali aṁtalonem̐gam̐gam̐ jūsi
vevega sĕliyaṁṭā vĕṁṭam̐ gūḍam̐bārĕ
(||ayyo||)
kīramu verŏgasoḍam̐ gĕlayusunuṁḍam̐gānu
seram̐boyĕ sadiyaṁdum̐ jĕlam̐gīnaṁṭā
nīrulodāmaramīm̐da niṁḍum̐dummidalam̐ jūsi
kori yiṁtimukhamaṁṭām̐ gŏlanilo dumigĕ
(||ayyo||)
sĕṁtam̐bāvurālamom̐ta sĕlimaṁtanamulaṁṭā
saṁtasānam̐ bŏdariṁṭi sāyagem̐gĕnu
aṁtalo śhrīveṁkaḍeśhum̐ḍalamelumaṁgam̐ gani
viṁtaradulanu gūḍi viṭravīm̐gĕnu