అయ్యో పోయఁ బ్రాయముఁ గాలము
(॥పల్లవి॥)
అయ్యో పోయఁ బ్రాయముఁ గాలము
ముయ్యంచు మనసున నే మోహమతినైతి
(॥అయ్యో॥)
చుట్టంబులా తనకు సుతులుఁ గాంతలుఁ జెలులు
వట్టి యాసలఁ బెట్టువారే కాక
నెట్టుకొని వీరు గడు నిజమనుచు హరి నాత్మఁ
బెట్టనేరక వృధా పిరివీకులైతి
(॥అయ్యో॥)
తగుబంధులా తనకుఁ దల్లులునుఁ దండ్రులును
వగలఁ బెట్టుచుఁ దిరుగువారే కాక
మిగుల వీరలపొందు మేలనుచు హరినాత్మఁ
దగిలించ లేక చింతాపరుఁడనైతి
(॥అయ్యో॥)
అంత హితులా తనకు నన్నలునుఁ దమ్ములును
వంతువాసికిఁ బెనఁగువారే కాక
అంతరాత్ముఁడు శ్రీవేంకటాద్రీశుఁ గొలువ కిటు
సంత కూటముల యలజడికి లోనైతి
(||pallavi||)
ayyo poyam̐ brāyamum̐ gālamu
muyyaṁchu manasuna ne mohamadinaidi
(||ayyo||)
suṭṭaṁbulā tanagu sudulum̐ gāṁtalum̐ jĕlulu
vaṭṭi yāsalam̐ bĕṭṭuvāre kāga
nĕṭṭugŏni vīru gaḍu nijamanusu hari nātmam̐
bĕṭṭaneraga vṛdhā pirivīgulaidi
(||ayyo||)
tagubaṁdhulā tanagum̐ dallulunum̐ daṁḍrulunu
vagalam̐ bĕṭṭusum̐ diruguvāre kāga
migula vīralabŏṁdu melanusu harinātmam̐
dagiliṁcha lega siṁtābarum̐ḍanaidi
(||ayyo||)
aṁta hidulā tanagu nannalunum̐ dammulunu
vaṁtuvāsigim̐ bĕnam̐guvāre kāga
aṁtarātmum̐ḍu śhrīveṁkaḍādrīśhum̐ gŏluva kiḍu
saṁta kūḍamula yalajaḍigi lonaidi